‘Chloorprofam-schuren lopen risico’

Kans bestaat dat Europese Commissie de toelating van kiemremmer chloorprofam niet verlengt.Oogstseizoen 2019 wordt waarschijnlijk het laatste jaar dat aardappeltelers kiemremmer chloorprofam kunnen gebruiken. Er ligt een voorstel van de Europese Commissie om de toelating van chloorprofam niet te verlengen. De kans hierop is volgens kenners groot. Dat kan wel eens een naar staartje krijgen. Kiemende aardappelen zijn fnuikend voor de bewaarbaarheid en kwaliteit van aardappelen. Verreweg de meest gebruikte werkzame stof voor kiemremming in consumptieaardappelen is chloor IPC (CIPC of chloorprofam). Het middel is relatief goedkoop en is buitengewoon effectief. Telers gebruiken hierdoor nauwelijks alternatieven.Links een regulier aardappelbewaarmiddel op basis van chloorprofam en rechts een alternatief bewaarmiddel: 1.4Sight.Maar dat gaat na 2019 dus wellicht veranderen. Dan zijn consumptietelers aangewezen op alternatieven als een bespuiting met Maleïne Hydrazide in het veld of een behandeling met 1,4 Sight, Biox-M in de bewaring. Al deze toepassingen zijn of minder effectief dan chloorprofam, of vergen meer vakmanschap en stellen hogere eisen aan de bewaarschuur. Tot slot hangt er een fors hoger prijskaartje aan van zo’n 1,6 cent per kilo aardappelen. Dat biedt gesprekstof voor de onderhandelingen tussen telers en afnemers over de aardappelcontractprijzen.Middel niet voor niets ter discussieDe andere kant van de medaille is dat chloorprofam niet voor niets ter discussie staat in het teken van de Europese voedselveiligheid. Het is ook geen fijn goedje in de dagelijkse boerenpraktijk. Het middel is buitengewoon persistent. Chloorprofam blijft hierdoor jarenlang traceerbaar in een bewaarcel. Die is hierdoor bovendien ongeschikt voor opslag van andere gewassen als uien, graszaad, graan of pootaardappelen. Brussel moet voor bestaande bewaarplaatsen absoluut een overgangsregeling treffenHierin schuilt ook het addertje onder het gras: na intrekking van de toelating zal er een fors lager maximale residulevel (mrl) gaan gelden. Daardoor kunnen alle met chloorprofam besmette bewaarschuren in een pennenstreek onbruikbaar worden. Dat zou een economische ramp zijn voor heel veel akkerbouwers. Brussel moet dan ook absoluut een overgangsregeling treffen voor bestaande bewaarplaatsen. Tot slot is het gelukkig zo dat alle EU-aardappeltelers hiermee worden geconfronteerd. Gedeelde smart is dan halve smart. En de professionele Nederlandse aardappeltelers hebben met hun goede bewaarfaciliteiten met mechanische koeling wellicht zelfs een concurrentievoordeel.