‘Boeren én politici moeten integer zijn’

Het bewaren van de integriteit is de verantwoordelijkheid van iedereen. Daar is niet alleen een rol weggelegd voor de boer en burger. Politici kunnen daar ook aan bijdragen.Integriteit in het openbaar bestuur is een groot goed. Boeren en burgers willen niet dat degenen die het beleid bepalen dat doen om er zelf beter van te worden. Zelfs als je er als minister, burgemeester of parlementariër niet zelf beter van wordt, dan nog moet je als bestuurder in je gedrag rekening houden met de regels die in dit land zijn afgesproken – misschien wel meer dan de gewone boer of burger.Integriteit en politieke geloofwaardigheidEuroparlementariër Jan Huitema is zich daar voortdurend van bewust, zo liet hij eind vorig jaar in een informeel gesprek weten. Hij is Europarlementariër en dat betekent dat hij als boer weet dat de schijnwerpers én het vergrootglas voortdurend op hem gericht staan. Als er op zijn bedrijf iets misgaat – tegen de regels – dan heeft hij een probleem. Voor melkveehouder Maurits von Martels (CDA) is het niet anders. Datzelfde geldt voor VVD-Kamerlid Helma Lodders, die getrouwd is met een boer.Jan Huitema, lid van VVD in het Europees Parlement. - Foto: ANPKamerleden van wie de positie in het parlement verandert, hebben nog een ander probleem – dat gaat niet zo zeer over integriteit, maar over politieke geloofwaardigheid. Wie als lid van de oppositie voortdurend het beleid van de regering heeft afgekat, heeft het soms lastig om vervolgens als lid van de coalitie het nauwelijks gewijzigde beleid geloofwaardig te ondersteunen. Integriteit in de melkveesectorDat gaat zelfs zo ver dat huidige oppositiepartijen moties kopiëren uit de vorige kabinetsperiode, om daarmee huidige regeringspartijen voor het blok te zetten. D66’er Tjeerd de Groot werd daar laatst nog mee geconfronteerd door GroenLinks-Kamerlid Rik Grashoff.Een minister moet er voor waken in de communicatie met de Tweede Kamer geen suggesties te wekken die net langs de waarheid schuren, of die gewoon niet kloppen. Minister Schouten schreef vorige week een veel gelezen brief over tweelingfraude in de melkveehouderij. Er zat een opvallende passage in die weergaf bij hoeveel bedrijven er mogelijk meer tweelingen zijn gemeld dan er zijn geboren. Vervolgens werd melding gemaakt over geconstateerde onregelmatigheden in de identificatie- en registratie op bedrijven waar bij wijze van steekproef een controle was gehouden. De minister suggereerde dat de geconstateerde onregelmatigheden te maken hadden met de tweelingfraude. Maar of dat in alle gevallen zo is, dat is de vraag. Lees ook: Omvang tweelingfraude blijft lang onduidelijkMeer duidelijkheid is er nog niet en dat wakkert de discussie aan dat de minister deze zaak misschien zwaarder heeft aangezet dan nodig is. In de commentaren is de spreekwoordelijke nachtkaars al tevoorschijn gekomen. Als deze kwestie inderdaad als een nachtkaars uitdooft, dan is dat wel over de rug gegaan van een groot aantal boeren en het imago van de sector, waarvan in elk geval de suggestie is gewekt dat het met de integriteit niet zo goed was gesteld.