Bio-boerderij

Bent u biologisch?, vraagt een dame in ons kaaswinkeltje. ”Nee”, antwoord ik luid en duidelijk, ”we hebben geen biologisch bedrijf”. Haar zoontje kijkt zijn moeder vragend aan. Ik durf te wedden dat de dame niet weet waar ze over praat, maar ik besluit haar niet te testen.”Weet je wat dat is, een biologische melkveehouderij?”, vraag ik het jongetje. Hij trekt zijn wenkbrauwen en schouders omhoog en kijkt naar zijn moeder. Nu moet ze toch met de billen bloot. ”Eh… dat is dat de koeien een beter leven hebben”. Ze kan nog net een zucht van verlichting onderdrukken na haar geniale antwoord, maar dit is uiteraard koren op mijn molen. ”Je moet zo maar eens even in de stal gaan kijken”, zeg ik samenzweerderig tegen het jochie.
Daarna probeer ik de moeder in het kort iets uit te leggen over welzijn, kunstmest, genetisch gemodificeerde gewassen en antibioticumgebruik. Ze haakt al snel af. Even later loop ik met moeder en kind mee naar de stal. Ze kijken hun ogen uit. Een koeienwasstraat (ronddraaiende borstels), veel ruimte en licht, een heel groot strohok met moeders en kalfjes.

Ja kijk maar eens goed, denk ik stiekem. Met dat welzijn zit het wel snor hier, moet ze toegeven. Het is natuurlijk ook een ruim en vaag begrip: biologisch, en al helemaal wanneer het afgekort wordt naar ’bio’. Bio-industrie!? De moeder en het kind zijn echt oprecht geïnteresseerd en ik kan me ook wel voorstellen dat het ingewikkeld is wanneer je uit de stad komt.

Een paar dagen later kijken Wijnand en ik ’s avonds naar Boer zoekt vrouw. Ook bij boer Frank met zijn geiten is het raak. Wensboerin Berber eet geen vlees. Want vlees komt van dode dieren. Frank gaat helemaal los, maar helaas niet op zijn suddervlees, want dat is na tien minuutjes braden nog niet te eten. Ondertussen is de sfeer in de geitenboerderij beneden nul en zit Berber als een dood vogeltje in de hoek. We hebben met haar te doen, al voel ik de frustratie van Frank over ontbrekende of eenzijdige kennis bij veel vegetariërs. We gokken dat Berber de boerderij zal verlaten en op zoek zal gaan naar een andere boer met donkere krullen en blauwe ogen. Maar dan wel één met een biologisch akkerbouwbedrijf.