Bijna dood

Landbouwverkeer blijft een zorgenkindje. Strenge regels liggen in het verschiet.
Het had weinig gescheeld of uw columnist was er niet meer. In een bocht op de hoofdweg door het bos tussen Annen en Eext stond ik vorige zomer plots oog in oog met een enorme combine. Ik moest vol in de ankers, de motor sloeg af.
Ik reed niet te hard en hij ook niet, maar hij was wel erg breed. Van boom tot boom. Of hij een ontheffing had, weet ik niet. Of ie er een nodig had, weet ik ook niet.
Ik behoor tot de categorie weggebruikers die enig begrip heeft voor  landbouwtransport. Ik zwaai als een boer me er langs laat, en schud stil
mijn hoofd als hij dat niet doet.
Maar deze keer was het erg dichtbij. Ik denk dat dergelijk transport zijn langste tijd heeft gehad. De vereniging RAI en club van transporteurs TNL roepen om strengere regels. Hun argument is dat het aantal ongevallen met landbouwvoertuigen
naar verhouding toeneemt. Van het huidige kabinet is geen actie te verwachten,
maar na dit kabinet komt er vast een volgende, met Pechtold, Samson of Roemer.
Er zijn veel landen met strengere regels dan in Nederland. In Frankrijk rijdt bij elke combine, hakselaar of maistrein een auto voor en een auto achter, met zwaailichten
en een tekst, in het Frans. In Duitsland gelden zware beperkingen op de breedte. Brede machines moeten daar op een dieplader, of de weg moet worden afgezet. Het leidt allemaal tot extra kosten.
Een initiatiefgroep met Cumela en LTO heeft een tijd geleden adviezen voorgelegd aan de minister, maar die gaan vooral over rijbewijzen, nummerplaten en aparte
wegen. Feitelijk is dat advies vooral bedoeld om hogere maximumsnelheden uit het vuur te slepen.
Ik denk dat er meer moet gebeuren. Stuur bij slecht zicht een auto met zwaailicht vooruit. En voorkom dat berijders van zwarte VW-Golfjes ook op trekkers rijden,
want hardrijdende pubers zijn het allergevaarlijkst. Nog een paar zware ongelukken en de politiek grijpt in, zelfs als er geen columnist te betreuren valt.