‘Angst voor chemische middelen; het móet anders’

Misschien staan we wel aan de vooravond van een totaal nieuwe economische en wetenschappelijke maatschappij, met andere normen en waarden!‘Phytophthora infestans agressiever’, kopt een artikel. Nieuwe varianten zijn veelal agressiever dan hun voorgangers. We lezen dat ook over andere schadelijke schimmels, bladluizen, bacteriën en virussen. Er worden weer sterkere middelen ontwikkeld. Het is een eindeloze wedstrijd met heel veel belasting voor het milieu. Ik denk dat het roer om moet. De wetenschap heeft veel kennis van genetische manipulatie, modificatie of Crisper-Cas. Daar is heel veel mogelijk en ik kan dit artikel vullen met voordelen van die technieken.Angst voor gevolgenZijn er ook nadelen? Tegenstanders zijn bang voor de eventuele gevolgen. Angst is een slechte raadgever!Terwijl u hierover nadenkt stel ik u voor aan Ayla, een energieke jonge vrouw. Ayla vond op een dag een pasgeboren veulentje van een wild paard. De moeder was dood. Ze nam het veulen mee naar huis en met veel geduld hield ze het beestje in leven. Het paardje groeide op en logisch, zij kregen een hechte band. Waar Ayla was, was het paard. Ze kon zelfs op de rug van het ‘wilde’ paard meerijden. Haar stamgenoten waren doodsbang als ze dat zagen. Het was onnatuurlijk, nota bene een vrouw op de rug van een wild paard, het was ingrijpen in de natuur. Er was angst voor de gevolgen. Rampspoed zou hun deel worden. DoorzettingsvermogenAyla, vooruitstrevend en niet bang uitgevallen, zette door en gaandeweg zagen de meeste stamgenoten ook de voordelen van een paard als huisdier, ze zagen haar lange ritten maken, haar wereld werd veel groter. Het kon ook zware dingen dragen en het paard redde zelfs eens een jager die onder een omgevallen boom lag. Ayla leefde 15.000 jaar geleden.Onze grootouders waren maar wat blij met het doorzettingsvermogen van Ayla. Het was toch reuze handig, een paard voor de ploeg, voor de schudder en al die andere klussen.Voorzichtig omgaan met kennisBeste lezers, er liggen ongekende mogelijkheden. De kennis is er en die kennis zal nog vele malen groter worden. Veel wordt nu geblokkeerd door de angst voor (eventuele!) gevolgen. Denkt u eens aan de mogelijkheid van een enorme afname van chemische middelen, gezondere voeding en meer voedsel. Natuurlijk moet voorzichtig worden omgegaan met al die kennis. Er zullen kaders worden gesteld, er moet toezicht zijn. We zullen dat met zijn allen moeten doen. Wetenschap, bedrijfsleven en de overheid zullen in een volledig transparante omgeving moeten werken. Samenwerken in plaats van concurrerenDat grote bedrijven daar moeite mee zullen hebben? Jammer dan, het is te belangrijk om de kennis te laten liggen. Maar het is ook veel te belangrijk om het aan een paar grote bedrijven over te laten. Misschien staan die bedrijven ook wel aan de vooravond van een nieuwe orde; samenwerken in plaats van concurreren. Misschien staan we wel aan de vooravond van een totaal nieuwe economische en wetenschappelijke maatschappij, met andere normen en waarden! Sterker, niet misschien, het moet gewoon.