Amsterdammers afschieten

Bij Eerste Kamerlid Koffeman van de Partij voor de dieren is de ethiek ver te zoeken.De Statenleden die dezer dagen gekozen worden, kiezen op hun beurt de Eerste Kamer. Het is denkbaar dat de Partij voor de Dieren daarin opnieuw vertegenwoordigd zal zijn door meneer Koffeman. Daar ben ik niet blij mee; ik heb het niet op Koffeman. Mijn weerzin stamt van een jaar of acht geleden. Koffeman zat toen nog niet in de politiek maar was woordvoerder van de Faunabescherming. Ik hoorde hem tijdens een daluur op de radio.
Het ging over ganzen, in het bijzonder over het bejagen en verjagen ervan. Koffeman vond dat schandelijk en dieronvriendelijk. Moet kunnen, er zijn meer mensen die dat vinden. Hij vertelde met walging dat er jaarlijks 100.000 ganzen worden afgeschoten. Ook dat standpunt is niet bijzonder, de Vogelbescherming vindt dat ook. Op internet zag ik dat een derde van de Nederlanders dat ook vindt. Geen probleem. Ik behoor trouwens niet tot die groep.
Vervolgens beklaagde Koffeman zich over het feit dat er geen haan kraaide naar dit afschotbeleid. En toen kwam het: ‘Meneer de journalist, moet u zich eens voorstellen dat er jaarlijks 100.000 Amsterdammers werden doodgeschoten; een vijfde van de Amsterdamse bevolking. Dan was het land in rep en roer’.
Ik heb mijn auto aan de kant gezet en heb mijn agenda gepakt. Ik schrijf niet vaak zoiets op, maar deze keer wel. Dit was voor mij een zo ongehoorde vergelijking dat het me verstandig leek die vast te leggen. Ik had verwacht dat er snel een aanklacht bij de rechter zou volgen. Het deed er niet toe op basis van welk wetsartikel, de grens van het ethisch aanvaardbare was hiermee ver overschreden. Maar er gebeurde niets, ik was misschien de enige luisteraar. Ik houd sinds die tijd meneer Koffeman scherp in de gaten. Je weet immers nooit of zo’n man ooit aan de macht komt. Want dan wordt het tijd om te vluchten, voor mijn part naar de toendra’s van Rusland. Daar is volop ruimte, omdat de ganzen tegenwoordig jaarrond in Nederland blijven.