‘Akkerbouw pronkt mede dankzij irritante organisaties’

Dat de Nederlandse akkerbouw kan pronken met een milieu- en voedselveilige productie, is mede te danken aan de maatschappelijke organisaties.Woensdag 27 juni was aflevering 2018 van de Dag van de Akkerbouw. Doel is om de bekendheid van de Nederlandse akkerbouw bij de stedeling te vergroten en een positief imago op te bouwen voor de akkerbouwsector. Twee weken lang wordt met grote billboards op prominente plekken getracht het sympathieke verhaal van de akkerbouw te vertellen. Akkerbouwer Martine Kranenburg in Nieuw Vennep staat met een bos peen tussen de uien met de tekst ‘Hier groeit jouw worteltaart’. Deze campagne wordt ook online (YouTube etc.) ondersteund. Het motto: ‘Mijn akker, jouw voedingsbodem’.Wederzijds begrip creërenVraag is nu in hoeverre de campagne meer ‘wederzijds begrip tussen maatschappelijke organisaties, burgers en akkerbouwers’ gaat creëren. En vervolgens: wat gaat de akkerbouwer daarvan merken?In het vakdeel Akkerbouw van Boerderij nummer 40 laten we de lage graanprijzen van oogst 2017 zien. De beste tarwepools betalen iets meer dan 15 cent per kilo, gerst iets minder dan 17 cent. Dat is weinig, daar hou je niks aan over. Het aardappel- en uienseizoen loopt af met dramatisch lage prijzen. Hoe moet een campagne daaraan wat veranderen? Waar moet de burger heen met het dubbeltje dat hij wel meer wil betalen voor een kilo aardappelen of graan?Van middelen afgeholpenDan de maatschappelijke organisaties, clubs als Greenpeace en Natuur & Milieu als kritische aanjagers van het debat over bestrijdingsmiddelen. Laten die zich iets gelegen liggen aan ‘Mijn akker, jouw voedingsbodem’? Denk het niet. Ze zullen er geen campagne om afblazen.
En zouden we diep in ons hart eigenlijk wel willen dat die clubs structureel een toontje lager gaan zingen. Wees nou eerlijk, hoe irritant acties van milieuclubs soms zijn en hoe onredelijk ze vaak aanvoelen, de maatschappelijke druk heeft de akkerbouw van nogal wat middelen afgeholpen die ook de teler zelf inmiddels niet graag terug zou zien.
Dat de Nederlandse akkerbouw nu kan pronken met zo’n milieu- en voedselveilige productie, is mede te danken aan de maatschappelijke organisaties.