‘We zijn niet weerloos tegen nieuwe ziektes’

Niet verrassend, en toch nieuwswaardig. Het eerste geval van blauwtongvan dit jaar is vastgesteld bij een (ongevaccineerd) schaap. Het virus heeft op eigen kracht de winter overleefd en is klaar om de draad weer op te pakken. En met deze weersomstandigheden kon het best eens een ideale knuttenzomer worden.

Intussen wordt steeds meer bekend over hoe de ziekte zich verspreid heeft. Wat vooral opvalt, is de grote rol van koeien. Zij worden er minder erg ziek van dan schapen en daarom valt een besmetting minder op. Bij schapen is de sterfte zo hoog dat het virus in feite zijn eigen gastheer doodt, wat de verspreiding afremt. Er worden daardoor veel minder schapen met antistoffen gevonden dan koeien. Er lopen flink wat koeien rond die een besmetting hebben overleefd, terwijl de schapen die er nu zijn, niet met het virus in aanraking zijn gekomen.

Daarmee komen we op vaccinatie. Wat moet je als veehouder wel of niet doen? Ook al is schapenhouderij bepaald geen vetpot, voor schapenhouders is die keuze toch niet zo moeilijk: wel doen. Het risico van niet vaccineren is simpelweg te groot, het virus is te gevaarlijk. De kosten en moeite van vaccinatie wegen ruimschoots op tegen de risico’s. Geen wonder dat 90 tot 95% van de schapenhouders de spuit er in heeft laten zetten.