Waterschappen naar provincie?

Vroeger was de boer de baas in de – vaak kleinere – waterschappen. Nog steeds heeft hij een belangrijke stem. Dat verandert.Het proces is al een aantal jaren bezig. Met de verkiezingen slopen steeds meer lieden zonder landbouwachtergrond de besturen binnen. Burgers bemoeiden zich met zaken die prima door de boeren werden geregeld.

Dat wordt nog erger nu de politieke partijen zich er mee gaan bemoeien. Ze trekken allemaal ten strijde om invloed in de waterschapsbesturen te vergaren. Ze zijn blij dat de boereninvloed vermindert. Zo juicht het CDA de verandering in het kiessysteem toe. "Het zet de deur open voor veel meer bestuursdeelname van politieke partijen", kraait het landelijke CDA.

Dat zien we ook bij ons op de lijst. Veel mensen lijken ineens verstand van de waterhuishouding te hebben. En wat me het meest opvalt: praktisch niemand praat over kostenbeheersing. Rampzalig. Vooral omdat de landbouw een groot deel van deze kosten moet ophoesten.

We kunnen er nu niets meer aan veranderen, maar wat mij betreft gaan de waterschappen naar de provincie. Nu de politieke partijen zich er actief mee bemoeien wordt het een politiek orgaan. Welnu, daar hebben we de provincie voor. Die praat al over dezelfde onderwerpen als de waterschappen. En - niet onbelangrijk - één onduidelijke bestuursvorm is genoeg.

Het bespaart bovendien de kosten van dure waterschapskantoren met uitdijende personeelsbestanden. Daarom, maak van het waterschap gewoon een provinciale Dienst. Dat is vast goedkoper. Bovendien zijn er zijn minder bestuurders nodig, want er vervalt een bestuurslaag. Doen dus.