Wat was uw NRM-moment?

Gerri vond ik helemaal niks, maar ik viel als een blok voor Sonni. Ik kreeg er kippenvel van. Zij was mijn NRM-moment. Wat was het uwe?Het was weer enorm genieten op de NRM. Koeien koeien en nog eens koeien, de één nog mooier dan de ander. Maar wat vooral zo speciaal blijft, is de sfeer. Die was dit jaar naar mijn idee beter dan ooit. Het gras zat in de kuil en de eerste ochtend van het festijn begon met een malse bui regen. Wat wil je als boer nog meer?

Er was niets dat een mooi koeienfestijn in de weg stond. Nou ja, misschien één dingetje: Gerri. Dat wil zeggen, ik geloof dat ze zich zo noemde. Ik bedoel de als vrouw verklede man in de stand van Agriterra. Die club vierde dit jaar haar 10-jarig bestaan op de NRM en Gerri was gastvrouw. Ze moest mensen naar de strand lokken maar het effect was averechts.

Boeren zijn best in voor een lolletje, maar van een te bruin geschminkte man met een rok en hoge hakken, moeten ze volgens mij niets hebben. De stand was in elk geval behoorlijk leeg. Ik hoorde dat nogal wat bezoekers er zelfs met een boog omheen liepen, bang dat Gerri ze anders aan zou spreken.

Jammer. Maar los van Gerri, was er genoeg dat wel leuk was. Een van de hoogtepunten vond ik zelf de entree van Sonni 84, de moeder van Möhoeve Niveau. Ze is iets van 12 of 13 jaar oud maar nog puntgaaf. Een kasteel van een koe. Een heuse lady, een Grande Dame. Ze schreed waardig door de ring en nam beheerst alle bewonderende blikken in ontvangst. Het publiek was er stil van en zelfs een mevrouw die niets van koeien wist, zei achteraf: wow, wat was dát een imposant beest.