Twee verwerpers in een week

Wanneer ik de veearts vraag hoe groot een 5,5 maand oud kalf is, dat verworpen wordt, zegt hij direct: “De wilde dieren zullen het wel de stal uitgesleept hebben”. Zo’n antwoord, daar zakt mijn broek nou vanaf!Binnen een jaar hebben we het FS-tall (vruchtbaarheidsgetal) weten op te krikken van 24 naar 66. Het gemiddelde voor de provincie is 57, reden voor een klein vreugdedansje.

Het FS-tall is gebaseerd op het aantal drachtig geworden koeien na de eerste inseminatie, het aantal gemiddelde inseminaties en het aantal dagen tussen het afkalven en de eerste inseminatie. Het zegt dus niets over de ‘aan vruchtbaarheid gerelateerde problemen’, zoals eierstokcystes, stille bronst, doodgeboren kalveren en abortussen.

De laatste maanden lijkt het wel een epidemie! Overal zien we rondspringende, drachtige koeien, die te lang blijven staan wanneer ze zelf besprongen worden. En ze hebben niet eens allemaal eierstokcystes!BronstsymptomenDe koe die zelfs twee cystes had en daarvoor behandeld is, krijgt bronstopwekkende hormonen ingespoten. De volgende dag ligt er een embryo achter de koe. Wat blijkt; de (inval)veearts had niet gecheckt of deze koe ooit geïnsemineerd was. Ze was dus toch drachtig, ondanks de aanhoudende bronstsymptomen. Een hele dure fout, want haar cyclus is nu behoorlijk ontregeld.AbortusHet schijnt dat meerlingendracht bij koeien niet zo vaak voorkomt. Toch hebben we binnen het jaar vijf tweelingen, waarvan vier doodgeboren. En dat terwijl we ‘maar’ 31 koeien en pinken hebben! Belangrijkste doodsoorzaak is de stuitligging van de (te) grote tweelingen. Ook krijgen we in 1 week tijd twee abortussen voor de kiezen. Abortus is in het Noors ‘kasta’. Bij het verhuizen van de oudere pinken naar een nieuwe weide, stuiten we op een pink met een klein uiertje en resten van de nageboorte. Geen spoor van een kalf dat 5,5 maand oud zou moeten zijn. Dat is natuurlijk allang door de vossen opgepeuzeld.Beste vaars op stalEen paar dagen later staat een van onze beste vaarzen op stal met een vreemde, bloederige afscheiding, gevolgd door de pootjesblaas. Daarna ligt het geboorteproces stil. Ook deze koe was 5,5 maand drachtig en zou net als de pink afkalven op 21 december. Stom toeval! Een schimmel of bacterie? We weten het niet. De enige overeenkomsten zijn de inseminatie- en drachtigheidscontroledatum. Maar waar blijft het kalfje, en hoe groot is het precies?Waar is het kalf?Wanneer ik zit te googelen en afbeeldingen zoek van een 5,5 maand oud kalfje, kom ik onze eigen foto’s tegen van een 8 weken oud embryootje (foto 1 en 2<). Deze zijn eerder dit jaar gemaakt en staan op onze eigen weblog. Het is wel grappig om zo je foto’s weer terug te zien. Verder is het allemaal niet zo grappig. De veearts onderzoekt de koe en kan ook geen kalf vinden dat minstens de grootte moet hebben van een kat. De koe krijgt hormonen ingespoten om de vrucht af te drijven. Wanneer Johan ’s avonds de laatste ronde maakt, hangt er een roze kalfje aan de koe (foto 3).