Triest bericht

Een lezer reageerde op de 'kinderarbeid' stukjes. Hij verloor er zijn zoon en kleinzoon door. Daarom wil ik mensen aanzetten tot nadenken over hun eigen gedrag.Vorige week kreeg ik een ontzettend verdrietig bericht van een oudere lezer. Hij reageerde op mijn weblogs over kinderen die al op jonge leeftijd op de trekker rondrijden. Ik noemde dat kinderarbeid. Onverantwoord en bloedlink. Deze man gaf me gelijk. Hij deed zijn hartverscheurend relaas over de situatie op zijn bedrijf. Of beter: dat van zijn twee zoons. Of nog beter: dat van zijn ene zoon. De andere had namelijk zelfmoord gepleegd nadat zijn kind verongelukt was. Het kind, destijds 9 jaar, had in zijn uppie op de trekker gezeten…

Tuurlijk, het ventje vond het geweldig. Met een brede grijns, glimmend van trots had hij alleen maar rechtuit gereden. Heel simpel, er kon niks misgaan. Achter de trekker hing een platte wagen waarop de overige gezinsleden hooibalen aan het stapelen waren. Ze letten niet erg op het kind. Er dreigde regen, dus was er haast. En daarom was de vader van het jochie een beetje kortaf. Het werk moest ‘even hup’. Maar ‘even hup’ reed net iets te dicht langs de slootkant en de hele handel kieperde er in. Het jochie zat eronder en was waarschijnlijk op slag dood. De vader voelde zich enorm schuldig. Hij kon er uiteindelijk niet meer mee leven en hing zich op. Een drama. Je gunt het niemand.

Een lezer vroeg pissig wat ik wel niet met mijn ‘onzinnige’ stukjes dacht te bereiken? Nou, onder meer dit dus. Mensen aanzetten tot nadenken. Bijvoorbeeld over hun eigen gedrag, zodat niemand ooit hoeft mee te maken wat de schrijver van dit trieste verhaal moest meemaken.

« vorige | volgende »