Tina Frederiksen (Nørregaard): ‘Zeugen weten de voerstations te vinden’
Varkenshoudster Tina Frederiksen in Viborg, Denemarken, liep vast met vloervoedering van de zeugen en kocht walk-in-voerstations. De overstap valt haar mee. “Het was best een avontuur.”
De opfokzeugen hebben een eigen stal. Inseminatie gebeurt in de achterste afdeling, met voerligboxen. De jonge dieren leren zo al vreten in een box. Na de eerste worp komen ze in de grote groep met voerstations. Hier wordt nog met vloervoedering gewerkt. Foto’s: Mark Pasveer
Helemaal zonder slag of stoot gaat het niet, maar de zeugen van Tina Frederiksen zijn na drie weken goed gewend aan de nieuwe voerstations. Het zijn zogeheten walk-in-stations. Dit betekent dat de in- en uitgang dezelfde is. De zeugen moeten dus achteruitlopend het station verlaten. Daar kan dan een ongeduldige hokgenoot staan die zich even wil laten gelden.
Tina Frederiksen: “De ervaring na drie weken met deze voerstations is goed. Vanochtend stonden zeven zeugen op de lijst die niet gevreten hadden, waarvan een haar chip is verloren. Ik hield rekening met gevechten als de zeugen het voerstation verlaten, en dat ik de nodige tijd kwijt zou zijn om de zeugen te trainen met het station om te gaan. Dat viel mee. Als een nieuwe productiegroep naar de drachtstal gaat, help ik ze de eerste dag allemaal met de box. De volgende dag vindt 80% van de zeugen de weg naar het voerstation en na vier à vijf dagen kennen ze allemaal de techniek.”
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
