Weidegang

Kaasmaker Cono voelt de tijdgeest goed aan. Tien jaar geleden begon de Noord-Hollandse coöperatie als eerste met een toeslag op de melk van koeien die in de wei lopen.Andere zuivelaars volgden. Nu verdubbelt Cono de toeslag. Is dit economisch verantwoord, is het op de markt terug te verdienen? Ja, denkt directeur Eric Hulst. ‘Onze kaas moet het hebben van smaak en smedigheid’, zegt hij in een interview met deze krant. De koe in de wei voegt iets toe aan het imago van de Cono-kaas, en dat imago is er niet eentje van een kiloknaller, maar van smaak en stijl. De zuivelwereld gaat hiermee een pad op dat de pluimveehouderij al goed kent. Een ei is een ei, maar het winkelschap kent een veelheid aan keurmerken, die vooral te maken hebben met het houderijsysteem. In de zuivel was tot nu toe eigenlijk alleen onderscheid tussen biologisch en gangbaar, met binnen gangbaar dan nog ‘merkzuivel’ en merkloze zuivel. Dat verandert. Weidegang wordt steeds meer een onmisbare eis voor de categorie merkproducten met eigen gezicht. Wakker Dier staat al in de startblokken met acties om weideloze melk uit de schappen te knallen, net als nu met vlees van de ‘plofkip’ gebeurt. Het is afwachten of andere zuivelondernemingen Cono zullen volgen in het ophogen van de weidepremie. Maar dit is wel duidelijk: weidegang wordt steeds minder een kwestie van sentiment of gewoonte, en steeds meer ook een zakelijke afweging. En met zulke premies ook een reële keus voor de ondernemer.

Leeuwarden - Natuurbeheerders kunnen pachters niet opleggen dat ze hun vee in natuurgebieden niet bijvoeren.Dat blijkt uit een uitspraak van de pachtkamer in Leeuwarden in een zaak tussen drie pachters en de natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea.It Fryske Gea heeft aan de noordkust van Friesland buitendijkse reservaatsgronden verpacht. Aan de pachters zijn eisen opgelegd omtrent de veedichtheid en de perioden waarin de gronden begraasd mogen worden. It Fryske Gea wil niet dat landbouwhuisdieren in het reservaatsgebied worden bijgevoerd.Het pachtcontract waarover de pachtkamer zich in Leeuwarden boog, bevatte echter niet een bepaling omtrent het bijvoeren. Volgens It Fryske Gea is het de bedoeling dat alleen vee in het gebied komt, als er genoeg te grazen valt.  Anders wordt  het reservaatsgebied een stalgebied voor vee.Beweiding kan aan de ene kant gunstig zijn voor de weidevogels, maar als er te weinig gras is  kan het vee onrustig worden en daardoor veel broedsel verstoren of vertrappen. Als er niet mag worden bijgevoerd zal het vee - in de ogen van It Fryske Gea - niet te vroeg worden geweid.Als het vee te weinig te vreten heeft en het publiek dat opmerkt, krijgt de natuurorganisatie daarvan de klachten  van het publiek doorgespeeld. De rechter zegt dat de organisatie wat dat betreft mogelijkheden genoeg heeft om het grote publiek duidelijk te maken dat de verantwoordelijkheid voor het wel en wee van het vee niet  bij de organisatie berust, maar bij de boer.De boer mag echter - tegen de wens van It Fryske Gea - zijn dieren bijvoeren, zolang niet duidelijk in het pachtcontract is afgesproken dat dit niet mag.