Slijpschijf springt

Werken aan ijzer en machines is niet mijn hobby. Maar met professioneel gereedschap is het wel leuk om te doen, merk ik als we de vangrails bij een gespecialiseerd bedrijf bewerken.Op zaterdagochtend om 8 uur laden we wat ijzerwerk op Peter’s aanhanger. Thuis heb ik een elektrisch lasapparaat en niet eens een fatsoenlijke werkbank. Het lassen doen we daarom bij een nabijgelegen trappenfabriek . Die heeft goed materieel en op zaterdag meerdere werkbanken beschikbaar.
Het is echt teamwork. Om de vangrails op te hangen lassen we stalen strips aan de palen. Peter zaagt de strips, waarna ik er gaten in boor en Jerry last de strippen op de palen.Leuk werkIk heb weinig met staal, vind onderhoud van machines meer een noodzakelijk kwaad dan leuk. Maar dit is wel leuk. Terwijl ik de kolomboor langzaam laat zakken vraag ik me af hoe dit thuis met de handboor had gemoeten… Ik kan me voorstellen dat je als metaalbewerker echt voldoening uit je werk kunt halen.
Ook Jerry is blij. Hij kan met het autogene lasapparaat veel sneller en beter werk leveren dan elektrisch. Naast boren is het ook sjouwen, assisteren, passen, meten. En slijpen, veel slijpen. De gegalvaniseerde palen moeten op de lasplekken worden vrijgemaakt.Slijpschijf springtGrote delen gaan met de afbraamschijf. Voor kleine kiertjes werk ik het even bij met de dunne metaalschijf in de haakse slijper. Het valt me op dat het een erg dun is, dus vraag ik aan Jerry of dit wel verantwoord is. Hij zegt nog nooit te hebben meegemaakt dat zo’n ding knapt. Maar even later knalt bij mij dus wel de slijpschijf uit elkaar. Gelukkig houdt het kapje de meeste brokstukken tegen. Slechts één ervan knalt tegen mijn hand, die weer afdoende wordt beschermd door een handschoen. Niets aan de hand dus. « vorige | volgende »