Pier Prins verstandiger dan Siemjan Schenk

Pier Prins van de Vakgroep Melkveehouderij LTO treedt na twee termijnen af. Siemjan Schenk heeft er ook twee termijnen opzitten, maar blijft. Moeten we daar blij mee zijn?Nee, lijkt me. Prins is verstandig. Hij mag nog vier jaar, maar stelt zich niet herkiesbaar. Hij geeft ruimte aan vers bloed. Siemjan Schenk niet. Die zit er acht jaar, maar knoopt er vier jaar aan vast. Dat wordt dus 12 jaar Siemjan Schenk.

Te lang. De houdbaarheidsdatum van Schenk is verlopen. Hij lijkt op een ouderwetse grammofoonplaat, waarbij de naald in een kapotte groef is blijven hangen. We horen steeds hetzelfde deuntje. Het vernieuwt zich ook niet meer. We weten nu al wat we de komende jaren kunnen verwachten.

Wat beweegt zo'n Schenk zich herkiesbaar te stellen? Kan hij het pluche niet missen? Kan hij niet zonder het inkomen, dat het voorzitterschap oplevert? Hij heeft een betrekkelijk klein bedrijf en een opvolger. Dat levert geen inkomen op voor twee man.

Hij hoeft het niet te doen omdat hij onmisbaar is. Degenen, die hem dat zeggen, zijn niet zijn echte vrienden. Hij moet zich realiseren dat hij zich voegt in het rijtje van bestuurders, die te lang bleven. Ik noem akkerbouwer Aiko Maarsingh en tuinder Frans Hoogervorst. Ze leven voort als de mannen, die zichzelf bestuurlijk overleefden en in achting daalden.

Voor Siemjan Schenk is het te hopen dat er een jonge, frisse tegenkandidaat komt. Dat kan hem behoeden voor de afgang.