‘Overheid strooit zand in de raderen bij neonics’

Het verbod op neonicotinoïden in suikerbieten is al niet te begrijpen. Een verhoging van het residuniveau in import leidt tot nog meer verbijstering bij Doeko van ’t Westeinde.De discussie over de neonicotinoïden heeft de gemoederen onder akkerbouwers de afgelopen maanden flink beziggehouden. En dat is niet verwonderlijk, gezien het proces dat deze discussie doorgemaakt heeft. Neonics staan al vrij lang in een negatief daglicht vanwege het vermoeden dat ze een negatieve invloed hebben op de bijenstand. Daarom was het in de meeste landen al verboden om het in bloeiende gewassen, zoals koolzaad, te gebruiken. Bee GuidanceSinds 2013 hanteert de Europese Commissie de zogenoemde Bee Guidance. Dit is een richtsnoer waarbij wordt gekeken wat de invloed van middelen is op verschillende bijensoorten. De Bee Guidance is totaal onwerkbaar vanwege de scherpe doelen en de onderzoeksmethoden die gehanteerd moeten worden. 75% van de actieve werkzame stoffen haalt het niet door de strenge eisen. Tot op de dag van vandaag twisten EU-lidstaten over de uitwerking ervan. Andere landen wel ontheffingIn april 2018 heeft minister Schouten echter ingestemd met een verbod op de 3 gebruikte neonics. Een rechtszaak over de Bee Guidance moest toen nog beginnen. Er was toen uiteraard veel kritiek op het besluit van de minister. Vanaf dat moment zijn geen uitzonderingen voor pootaardappelen en suikerbieten meer mogelijk in Nederland. Een aantal andere landen krijgt wel ontheffing. Wel met strikte beperkingen, maar toch. Volgens de minister is een uitzondering op de regels onuitvoerbaar. We gaan 25 jaar terug in de tijdTerug in de tijdDe alternatieven die voorhanden zijn, hebben een verminderde werking en komen uit de tijd van voor de neonics. Kortom, we gaan 25 jaar terug in de tijd en zijn daarnaast weer aangewezen op volveldsbespuitingen tegen schadelijke insecten. Het is goed te begrijpen dat middelen verboden worden als ze bewezen schadelijke effecten hebben op mens en milieu. Bij neonicotinoïden in de suikerbietenteelt kan ik dat niet. Ik begrijp niet voor welk probleem dit een oplossing is. En daar komt bij dat de manier waarop de besluitvorming is gegaan, me erg tegenstaat. MeetbaarHelemaal onbegrijpelijk is dat het residuniveau met een factor 10 is verhoogd voor geïmporteerde aardappelen uit Canada. In de geproduceerde Nederlandse suiker is ondanks gebruik van neonics nooit residu gevonden. Hoeveel neonics moeten er dan wel niet gebruikt worden voordat er residu meetbaar is? De Europese controlewaakhond heeft gezegd dat er geen extra risico’s voor mensen door de verhoging te verwachten zijn. Dat de overheid onbetrouwbaar is, is niet nieuwHaaksNatuurlijk had men voor de afschaffing in de EU de biodiversiteit voor ogen en niet zozeer de gezondheid van mensen. Maar dit besluit staat zo haaks op het rechtvaardigheidsgevoel. Je mag toch verwachten dat als er net een besluit binnen de EU is gevallen op zijn minst de normen voor import buiten de EU gelijk blijven of eerder nog strenger worden? De EU draagt op deze manier bij aan het om zeep helpen van onevenredig veel meer biodiversiteit, zowel binnen als buiten de EU. Hoe gaat Europa ermee om als er weer een dergelijk verzoek komt? Want ga er maar vanuit dat de goede landbouwpraktijk, zoals we dat hier gewend zijn, ze daar nog niet kennen. Ik vind het allemaal niet uit te leggen. Dat de overheid onbetrouwbaar is, is niet nieuw, maar moeten we ermee leven dat de overheid ook nog telkens zand in onze raderen strooit?