Cees Veerman en Johan Sanders: 'We moeten het gras-eiwit dat momenteel verspild wordt door onze koeien en de bodem vervuilt beter benutten, bijvoorbeeld door middel van grasraffinage'. - Foto: Theo Tangelder AlgemeenOpinie

Oud-minister Veerman en hoogleraar Sanders: ‘Het wenkend stikstofperspectief’

Het ging er heet aan toe in de Tweede Kamer over de inhoud van het concept-Landbouwakkoord wat niet tot stand is gekomen. Dat betreft in wezen onze voedselproductie. Eiwit vooral. Daar moeten we toch even voorzichtig mee zijn. Dat stellen Cees Veerman en Johan Sanders.

De onderhandelingen met betrekking tot het Landbouwakkoord gingen in de kern vooral over het aantal koeien dat we in ons land kunnen houden. Maar om de stikstofuitstoot te beperken om de natuur te ontzien, is het van belang om stil te staan bij de bron van het stikstofprobleem.

Met zoveel grasland bij de hand krijg je logisch ook veel koeien

We hebben hier in ons lage landje bij de zee een miljoen hectare grasland. Dat ligt grotendeels op een bodemgesteldheid waar weinig ander voedsel kan groeien. Met zoveel grasland bij de hand krijg je logisch ook veel koeien. Niks verrassends dat we wereldleider zijn in de productie van melk en vlees. Met de komst van de Europese Economische Gemeenschap vielen de grenzen weg, zodat de productie dáár zou plaatsvinden waar dat het beste kon. Voor ons was dat de klap op de vuurpijl. Onze zuivel- en vleesindustrie vermenigvuldigde zijn productie.

Import goedkoop soja-eiwit

Door onze koopmansgeest zijn we misschien wat doorgeschoten in efficiëntie wat grondgebruik betreft … Met de import van goedkoop soja-eiwit konden we het vee goedkoop voeren. Dat we met al dat soja-eiwit ook een boel stikstof importeren, dat hebben we te lang laten gebeuren.

Import van stikstof (soja, kunstmest) veroorzaakt onze stikstofcrisis

Daarnaast wordt het grasland bemest met kunstmest om meer eiwit in het gras te krijgen. Daarmee is ons gras bijzonder eiwitrijk en koeien gaan daar héél ‘morsig’ mee om. Een koe benut in haar spijsvertering maar 30% van het aanwezige eiwit voor productie en lichaamsonderhoud. De rest van het eiwit komt op de grond en in de lucht terecht als ammoniak en nitraat. De omvangrijke import van stikstof in de vorm van soja en kunstmest is de veroorzaker van de huidige problematiek in ons land. De stikstofcrisis. Met de export van vlees en zuivel gaat er niet half zoveel stikstof het land uit als wat we erin halen.

Vraag naar dierlijk eiwit

Zo komt het dat richtlijnen uit Brussel aansturen op verschraling van het weiland door minder stikstofbemesting. Zo krijg je minder eiwit in het gras. Men richt zich daarbij allereerst op dierlijke meststoffen. Daar schuilt het kwaad immers in. Maar, nu moeten we oppassen. Wereldwijd neemt de vraag naar dierlijk eiwit aanmerkelijk toe. Dat verandert niet als wij hier de deur dichtgooien. Dan zal dat eiwit elders voortgebracht worden. Het waterbedeffect.

Alternatief

Er is ook een andere denkrichting. Je kunt je afvragen of je al dat eiwit dat de koe niet benut van tevoren niet uit het gras kunt halen, voordat de koe het opeet. Jazeker, dat kan!

We importeren eiwitten die hier in overvloed aanwezig zijn

Wanneer we het sap uit het gras persen voordat de koe het te vreten krijgt, komt een groot deel van de eiwitten die de koe nu niet benut, niet meer in het spijsverteringsorgaan en komen die eiwitten dus ook niet meer als ammoniak bij de uitscheiding tevoorschijn. En die eiwitten die we winnen, blijken uitnemende grondstoffen te zijn voor varkensvoer, kippenvoer en voor levensmiddelen voor mensen. Grondstoffen die we nu bij scheepsvrachten importeren uit ver weg liggende continenten. We importeren domweg eiwitten die in een veelvoud hier gewoon in ons grasland voorhanden zijn, maar die nu teloorgaan als milieuvervuilende stoffen die onze natuur bedreigen.

Wat let ons om het gekrakeel uit politiek Den Haag achter ons te laten en simpelweg de koe bij de horens te vatten? Het wordt dus tijd dat we nu eens ‘tot onszelf komen’ en ophouden met ‘van verre’ halen wat we hier in overvloed hebben en tot nog toe hebben veronachtzaamd.

Ons perspectief: grasraffinage

Het is simpel. We moeten ons beraden en al dat gras-eiwit dat onze koeien nu vermorsen, dat de bodem vervuilt, beter benutten. Dat kan dus. Met grasraffinage – het winnen van eiwit uit gras – en met het voeren van onze koeien met eiwit verlaagd ‘ontsloten’ gras. Gun de melkboer een additioneel verdienmodel met productie van plantaardig eiwit voor menselijke consumptie en de kans om tot een ‘afrekenbare stoffenbalans’ te komen. Hier in ons land, beter nog op Europees niveau.


Nieuwsbrief gras

Schrijf je in voor deze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van ontwikkelingen binnen gras.

  • Datumnotatie:MM slash DD slash JJJJ
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Reacties

  1. We kunnen natuurlijk wel minderen met de soja import in de melkveehouderij door klaver e.d., maar dat zet niet zoveel zoden aan de dijk. Het merendeel van de sojaschroot import wordt opgegeten door varkens en kippen. Een groot deel van het kunstmestgebruik ligt in de akkerbouw, deze zou meer dierlijke mest kunnen gebruiken. Dit is ook nog eens veel beter voor de grond. Maar daar heeft Veerman het liever niet over, terwijl op akkerland de meeste uitspoeling optreedt.

    1. Harstikke mee eens maar we moeten oppassen dat we door de stikstofleugen als verschillende sectoren niet tegen elkaar opgezet worden!

  2. De Oostvaarder Plassen catastrofe was een product van Nederlandse natuur “deskundigen”. Ook de weilanden bestaand uit distels ridder zuring boterbloemen en Schotse hooglanders zijn een creatie van Nederlandse natuur “deskundigen”. Hou op zeg 🤣!

  3. O, dus als 70% van het eiwit uit het gras wordt geperst kan de over gebleven 30% door de koe voor de volle 100% worden gebruikt?.. Eiwit is duur en er zit daarom niet meer eiwit in de randsoenen dan nodig voor maximale productie en gezondheid van het dier. Het stikstof probleem is een uniek “probleem” speciaal uitgevonden voor Nederland. In Nederland is een schrijnend tekort aan grond. Stikstof is in dit verhaal slechts het gereedschap/middel waarmee boeren van hun grond geschopt kunnen worden zonder het draagvlak bij de bevolking te verliezen. Wat de natuur in Nederland betreft gaat het gewoon hartstikke goed. Het probleem met de natuur in Nederland is dat “natuur deskundigen” vinden dat de natuur zelf er iets anders van maakt dan dat zij graag zouden zien.

    1. Geverink ik had je wijzer geacht en niet iemand die een ongefundeerd verhaal ophangt kom eens met aantoonbare aanwijzingen dat Nederland het fout doet, dat kun je niet als je dat niet kunt dien je je mond dicht te houden want de natuur deskundigen waar jij het over hebt die kunnen het wel en daar ligt nu precies jouw probleem. Wel willen meepraten maar nergens geen verstand van hebben anders gezegd ***len als een kip zonder kopdeze reactie is automatisch gemodereerd

Beheer
WP Admin