Ontwikkelingsruimte stikstof voor landbouw niet vastgelegd

Den Haag – Staatssecretaris Sharon Dijksma (Economische Zaken) wil de ontwikkelingsruimte voor de landbouw niet expliciet vastleggen tussen nu en 2018. Dat zegt ze in een brief aan de Tweede Kamer. Er komt bij alle voor stikstof kwetsbare natuurgebieden ruimte voor ontwikkeling van de veehouderij, garandeert de staatssecretaris. Ze vertrouwt erop dat er genoeg ruimte is.De staatssecretaris geeft in de brief een toelichting op de aanpassingen in het programma aanpak stikstof, die ze maakt op basis van de 561 ingediende zienswijzen.Met name vanuit landbouworganisaties was gevraagd te borgen dat de vermindering van de stikstofneerslag vanuit de landbouw ook daadwerkelijk voor een deel (de afspraak is 56 procent) terugkomt bij de landbouw.Om de zorg van de sector weg te nemen zal ze vanaf 2018 wél ruimte voor de landbouw vastleggen, als in de periode van 2015 tot 2018 de landbouw minder ruimte krijgt dan was afgesproken. Dan moet in 2018 wel blijken dat de vermindering van de emissie door de veehouderij volgens afspraak verloopt.Uit de brief blijkt ook dat sectoren buiten de veehouderij er moeite mee hebben dat ze worden vastgepind op een stikstofemissie in de jaren 2012 tot 2014. De feitelijke situatie (het werkelijk aantal gehouden dieren) in die periode wordt in de nieuwe regeling vastgelegd. Uitbreidingen waarvoor een Natuurbeschermingswetvergunning nodig is worden beoordeeld op grond van de PAS.Provincies hebben ondertussen met elkaar afgesproken de beleidsregels zoveel mogelijk met elkaar in overeenstemming te brengen. Zo wordt voorkomen dat grote bedrijven in een keer alle beschikbare gebruiksruimte kunnen claimen. In de eerste drie jaar is voor uitbreidingen opgeteld 3 mol depositie per hectare beschikbaar. Op grond daarvan kan naar verwachting voor 94 procent van alle aanvragen een vergunning worden afgegeven.Eenmaal vergunde uitbreidingen moeten binnen twee jaar gerealiseerd zijn, anders vervalt de ontwikkelingsruimte. In uitzonderingssituaties kunnen provincies daarvan afwijken.Een aantal provincies wil extra ruimte voor duurzaamheidseisen. Die moet met aangrenzende provincies worden afgestemd, omdat inwoners van andere provincies daarmee geconfronteerd kunnen worden.