‘Nog altijd blij dat we mensen in de oorlog konden helpen’

Boer en boerin Jan en Pietje Hoeve uit Nieuwendam verdeelden in de hongerwinter wat ze konden missen onder hongerige Amsterdammers. Hun dochter Guurtje Hoeve (99) fietste als tiener met tassen vol etenswaren door de stad. Ze kijkt na 80 jaar terug. “We hebben veel kunnen doen voor de mensen.”

In februari 1941 stopten drie grote Duitse vrachtwagens op het erf van Jan en Pietje Hoeve in Nieuwendam, een dorp ten noorden van Amsterdam. Dochter Guurtje Hoeve, toen nog een vijftienjarige puber, zag ze aankomen. De Duitse Wehrmacht had een stuk van hun grond uitgekozen om bunkers te bouwen. “Vlak voor onze neus”, herinnert Guurtje Hoeve. Guurtje Hoeve trouwde na de oorlog met Henk Vlug. Ze woont nu in Almere.

Guurtje molk als tiener af en toe de koeien op het gemengde bedrijf met elf hectare grond. “Dat kon ik goed”, weet ze nog. Ze hadden kippen, varkens en koeien. En ze verbouwden hun eigen groenten. Haar vader verkocht de melk aan de deur in Amsterdam. De boerderij was een zoete inval voor kinderen uit de buurt. Vader Jan vertelde de buurkinderen over de vogels die op het land kwamen. “Dan vroeg hij de jongens om stokjes te zetten om de nesten, om ze te beveiligen bij het maaien.”