AkkerbouwOpinie

Muurvast bij ploegen op ijs

Door de risterskeuze konden we dit jaar in de winter ploegen. We kwamen veel gekke dingen tegen.

Het waren mij voor mij de afgelopen zes weken zware tijden. Het winterwerk dat ik uitvoerde, had eigenlijk al voor kerstmis af moeten zijn. Maar de korrelmais was pas laat oogstbaar, en direct op de oogst volgde een periode met sneeuw en strenge vorst.
Daarom kwamen we pas half januari echt weer op dreef met het ploegen. Hoewel we allang een plan hadden vastgelegd waarin het loonbedrijf het grootste deel zou ploegen, werd het plots toch alle hens aan dek. Mijn eigen ploeg kwam zefs nog als eerste in het veld.

Ploegen op ijs

Eigenlijk kunnen we niet eens klagen nu alles geploegd is. Alleen een hoekje van ons gewezen ’surfparadijs’ konden we niet ploegen. Maar dat betrof hooguit 0,75 ha in een blok van 39 ha.
Omdat ik wel weet hoe moeilijk een veld als dit kan zijn als er een chauffeur aantreed zonder perceelservaring, vond ik het niet meer dan wijs om zelf aan dat blok te beginnen in de tweede week van januari. Collega’s die hoorden van mijn ingezet ploegwerk, konden het niet geloven. Iedereen stond stil door de vorst en wij ploegden voort. Dat dit alles te maken heeft met onze soort risters, lijkt mij logisch.
We konden er overal mee ploegen, zelfs op de plekken waar in 2010 geen mais stond door waterschade en de plekken waar de pikdorser niet rijden kon.

Tijdens het ploegen stonden er op sommige plekken bevroren plassen met ijsdikten van een dikke 7 cm . Bij een kleine min 10 graden schaatste de trekker er met ingeschakeld differentieelslot letterlijk overheen, aangedreven door het wiel in de ploegvoor. Het ijs brak onder het achterste wiel in tegels van minstens 50 bij 50 centimeter. De trekker reed als het ware op tegels en raar maar waar, ze schoven tussen de ploegristers. Er trad geen enkele keer een verstopping op.
Wat je nadien zag, was hilarisch. Toen begin februari de dooi inzette, stonden de ijsschotsen rechtop. Toen nadien weer vorst inzette, waren de ijstegels verdwenen en leek het ploegwerk niet te verschillen van de droge plaatsen. Waarlijk, een schot in de roos. De natte plaatsen waren plots verdwenen tijd en het land droogde lekker af.
Rond 10 februari reed ik met mijn tractor even naar de andere kant van het veld en ik was zelfs gehuld in een stofwolk. We zouden wat de toestand van het land betreft er al perfect kunnen zaaien. De buurman, een boer van 92 jaar oud, zag dat het goed was. Hij stond versteld hoe alles evolueerde.

Muurvast

Zoals ik al zei, was er een kleine hectare van dat 39 ha grote veld niet ploegbaar. Ik waagde mij tijdens het ploegen steeds tot de rand. Toen de vorst het in de late namiddag even liet afweten, had ik prijs. Ik zat vast bijna tot aan de cabinevloer.
Een bevriende boer is uiteindelijk te hulp gekomen met zijn twee trekkers. Na het afkoppelen van de ploeg moest één 310 pk zware JD me er zijdelings uitslepen, want in rechte lijn was er geen uitkomen aan (al was één meter ver trekken al voldoende om de trekker terug op het droge te hebben). Uiteindelijk hebben we de ploeg bevrijd met de Manitou-verreiker, getrokken door die 310 pk’s.

Foute inschatting

Dat die driekwart hectare niet geploegd kan worden, is gevolg van een inschattingsfout die ik afgelopen zomer maakte. Ik ging er vanuit dat de vorige landgebruiker met zijn MTZ-tractor (een Hongaarse versie van de Belarus) er een ploegzool had achtergelaten. Ik zette er daarom de diepwoeler in, wat er in resulteerde dat het water daar iets beter wegliep. Door de overvloedige regenval werd de bodem daar als een vochtige molshoop die geen gewicht meer toelaat. Op de even natte plaatsen waar ik geen diepwoeler had ingezet, leverden de bevroren grond en de ijsplaatsen geen probleem op.

Grootste dieselverbruik ooit

De loonwerker voerde het ploegwerk uit met een Fendt 716 en een 4-scharige Gregoire Besson-ploeg. Hij ploegde de grote lengtes, ik kon mij bezig houden met de kopeinden en de stukken waar veldervaring noodzakelijk was. Ik hoefde mij niet op te jagen en zag dat het goed was.
We doen nu voor het achtste seizoen akkerbouw in Hongarije. Nog nooit eerder verstookten we zoveel diesel voor het ploegen van het land. Normaal verbruikt mijn Fendt met zijn 230 pk zo’n 25 liter mazout/ha, deze winter was het 40 liter en meer. De Fendt 716 van de loonwerker zat rond de 35 liter. Bij een dieselprijs van €1,32 per liter levert dat een giga kostenpost op. Het lagere verbruik van de loonwerker was dit keer dus mooi meegenomen.

Foto: Patrick Feliers

Beheer
WP Admin