Museum Staal zet vernieuwende boer in schijnwerpers

Museum Staal in het Gelderse Almen brengt in de tentoonstelling Boerentrots vernieuwende veehouders uit de Achterhoek voor het voetlicht. Museumdirecteur Pien Pon wil hiermee goodwill kweken voor de agrarische sector. “Veel mensen hebben een negatief beeld over boeren. Meestal niet terecht. Boeren zetten enorme stappen vooruit op het gebied van energie en dierenwelzijn.”Ze heeft van alles in haar leven gedaan. Ze gaf toneellessen op scholen, was galeriehoudster, zette een bibliotheek op met louter oude kinderboeken en studeerde nog een tijdje binnenhuisarchitectuur. Nu is Pien Pon (52) directeur van Museum Staal in Almen, gelegen in de Achterhoek.Boeren en tuinders zijn zo ontzettend belangrijk voor de samenleving, maar hun imago is helaas niet bestHet nieuwe museum, nauwelijks een jaar geleden geopend door tv-presentator Matthijs van Nieuwkerk, besteedt de komende maanden aandacht aan innoverende boeren in de Achterhoek. “Ik heb hiermee eigenlijk maar een doel voor ogen: goodwill kweken voor boeren en tuinders. Zij zijn zo ontzettend belangrijk voor de samenleving, maar hun imago is helaas niet best. Zonder boeren geen voedsel en geen landschap. We mogen best wat trotser zijn op onze boerenstand. Als deze tentoonstelling daaraan een kleine bijdrage levert, ben ik een gelukkig mens.” _{Tekst gaat verder onder de foto.} Pien Pon: “Ik wil met deze tentoonstelling een positief verhaal over de landbouw vertellen.” - Foto: Jan Willem SchoutenPien Pon, dochter van de in de melkveehouderij bekende Groninger Wijnand Pon, woont bijna 20 jaar in Almen. Ze is verliefd geworden op het dorp en wilde iets terugdoen. “Iets substantieels, iets dat reuring geeft en het dorp op de kaart zet. Dat is dus een museum geworden”, zegt ze lachend.Eerbetoon aan landbouwkundige Antoni StaringDe naam van het museum, Staal, is de samentrekking van Staring en Almen. De vaste expositie is een eerbetoon aan de Achterhoekse dichter, landgoedeigenaar en landbouwkundige Antoni Staring. Hij was het die de agrarische ontwikkeling in het gebied in de eerste helft van de 19e eeuw een enorme boost gaf, bijvoorbeeld door de ontwatering te verbeteren. Pon: “Staring was van grote betekenis voor de landbouw in de Achterhoek. In zijn tijd was hij een vernieuwer waar de hele landbouw van heeft geprofiteerd. Met dit museum wil ik voorkomen dat Staring vergeten wordt.”4 agrarische vernieuwers in de AchterhoekZe maakt een sprong naar de tegenwoordige tijd. De landbouwkundige Staring mag dan in zijn tijd een vernieuwer zijn, anno 2019 zijn zulke types er ook. “Hier in de Achterhoek vind je er genoeg. Met de wisseltentoonstelling die we hier komende maanden in ons museum hebben, zetten we 4 agrarische vernieuwers in de schijnwerpers. Trotse boeren met visie op de toekomst en een open blik naar hun omgeving. Idealisten, maar wel met beide voeten op de grond.” _{Tekst gaat verder onder de tweet.} Werken aan kringlooplandbouwPon wijst op een levensgroot portret van melkveehouder Harry Grevers uit Winterswijk die samen met zijn 2 jonge zonen poseert. “Ik ben tijdens de aanloop van de expositie bij deze familie op bezoek geweest. Zij hebben een vrijloopstal met houtvezels, de moderne versie van de vroegere potstal. De mest wordt weer gecomposteerd. Landbouwminister Schouten wil graag toe naar kringlooplandbouw, welnu, deze ondernemer is daar allang mee bezig.”Dit zijn boeren die niet klagen maar hun kans grijpen, en dat laten ze graag aan de buitenwereld zienHetzelfde geldt voor de andere boeren die in de tentoonstelling centraal staan. De een produceert zonne-energie en slaat deze op in batterijen, een andere haalt warmte en energie uit mestvergisting en nummer 3 heeft een zogeheten ‘koeientuin’ waar zijn koeien in rondlopen. Pon: “Veel burgers trekken hun neus op als ze een vleugje mest ruiken. Ze foeteren op de boer als die met zijn landbouwmachine naar zijn land rijdt. Moet je zien wat deze boeren presteren! Achter die mest en trekker ligt een prachtig verhaal verscholen. En heus niet alleen bij deze 4.”Pon kreeg de namen van de boeren, onder meer van LTO. Vervolgens pakte ze de telefoon. “Ik werd met open armen ontvangen. Het scheelt natuurlijk dat ik een boerendochter ben en dat veel boeren de naam Pon wel kennen. Maar ook met een andere naam was ik welkom geweest, zeker weten. Dit zijn boeren die niet klagen, maar hun kans grijpen. En dat laten ze graag aan de buitenwereld zien.”