Mogelijk nieuwe kansen voor aanzuren van mest

Aanzuren van drijfmest in de stal of tijdens het uitrijden, heeft in Nederland nooit opmars gemaakt. Al sinds begin jaren negentig is onderzoek gedaan met best hoopgevende resultaten, maar tot een toepassing heeft het nooit geleid. Dat heeft meerdere redenen. Het werken met zuren werd als niet wenselijk gezien, zowel qua kosten als gevolgen voor het milieu. Ook waren de eerste systemen duur en was het moeilijk het zuur goed te mixen. Mede daardoor zetten Nederlandse ontwikkelaars volledig in op emissiearme stalsystemen. Dit in tegenstelling tot Denemarken, waar op melkvee- en varkensbedrijven honderden installaties draaien om met zuur de ammoniakemissie te verlagen. Ook wordt drijfmest met zuur aangewend.In Nederland is wel op andere manieren ervaring opgedaan. Zo had Schuitemaker een toepassing van zwavelzuur toevoegen tijdens het uitrijden van mest. Het werd geen succes: uit metingen bleek dat vrij snel na het uitrijden toch weer ammoniak vrijkwam. Ook was veel meer zwavel nodig dan het gewas nodig heeft. De vrees voor watervervuiling heeft gemaakt dat de toepassing, los van wat onderzoeken, tot op heden geen praktijktoepassing kreeg.

---

Apart houden van mest en urine is niet altijd een garantie dat ammoniakemissie reduceert

---