‘Middelengebruik: waar trekken we de grens?’
De landbouw, en met name de lelieteelt, ligt stevig onder vuur vanwege het middelengebruik. Het zou goed zijn als de sector zelf initiatief neemt, door bijvoorbeeld een maximum te stellen aan het middelengebruik en door onafhankelijke controle in te stellen. Dat stellen Kees Scherpens en David Luijendijk namens Caring Farmers.
De discussie over het middelengebruik in de landbouw is de afgelopen jaren steeds scherper geworden. Vooral de lelieteelt ligt stevig onder vuur. Foto: Twan Wiermans
De discussie over het middelengebruik in de landbouw is de afgelopen jaren steeds scherper geworden. Vooral de lelieteelt ligt stevig onder vuur. En eerlijk is eerlijk: de cijfers zijn zorgwekkend. In 2020 was de lelieteelt verantwoordelijk voor slechts 0,3% van het landbouwareaal, maar voor 12% van het totale pesticidegebruik in Nederland. Met gemiddeld 114 kilo per hectare wordt er 4 tot 50 keer meer gespoten dan in andere teelten. En dat voor een sierteelt die grotendeels voor de export is. Rechters hebben inmiddels meerdere keren geoordeeld dat dit gebruik te ver gaat.
Toch zwijgen veel boerenorganisaties. We sluiten de gelederen, zoals we dat gewend zijn. Boer steunt boer, ook als het schuurt. Maar misschien is het tijd om ons af te vragen: waar trekken we samen de grens? Niet uit veroordeling, maar uit verbondenheid. Niet om iemand buiten te sluiten, maar om ruimte te maken voor een nieuwe morele standaard.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Het is inmiddels bewezen dat de " middelen" ziek maken, zowel voor de telers als de omwonenden. Als er op een dorps school in de Betuwe, 6 kinderen met leukemie zijn dan wordt het tijd eens een groot onderzoek erop los te laten. En niet door de boeren zelf