Meerdink: ‘Iedereen is bij mij welkom’

Tweehonderd jaar zaten er altijd boeren in de gemeenteraad van het Gelderse Aalten. Henk Meerdink was de laatste, na 42 jaar heeft hij onlangs afscheid genomen van de raad. “De deur van onze boerderij staat altijd open voor bewoners die in conflict komen met de gemeente.” Hij heeft er duizenden aan de keukentafel gehad.Hij is volksvertegenwoordiger, met de nadruk op de eerste lettergreep. “Ik zit in de gemeenteraad om op te komen voor het volk, in mijn geval de inwoners van gemeente Aalten”, zegt Henk Meerdink. “Daarom staat hier de deur altijd open. Als iemand in de knel komt door de gemeentelijke bureaucratie, probeer ik te helpen. Linksom of rechtsom.” Voor het eerst sinds 200 jaar zit er na de zomer geen boer meer in de raadMeerdink heeft onlangs afscheid genomen als raadslid. Hij was dat 42 jaar. Eerst voor de CHU, vervolgens voor het CDA, de laatste zes voor HMV, de afkorting van Henk Meerdinks Volksvertegenwoordiging. De fractie heeft één lid, dat is Meerdink dus. Met hem vertrekt de laatste boer uit de raad. Voor het eerst sinds 200 jaar zit er na de zomer geen boer meer in de raad. Foto: Hans PrinsenDe burgemeester overhandigde hem als dank voor zijn decennialange inzet de eremedaille van de gemeente. Is hij best trots op, maar hij wil er verder geen woorden aan vuil maken. “Ik heb gedaan wat een gemeenteraadslid moet doen, opkomen voor de inwoners. Niet meer, niet minder. Door de regels raken mensen in de knoop. Ik zeg altijd: waar een wil is, is een weg. Ik help mensen om die weg te vinden. Als die er niet is, zeg ik dat trouwens ook. Ik ga niet aan een dood paard trekken.”VerenigingswerkMeerdink (76) heeft samen met zijn vrouw en drie zonen een groot agrarisch bedrijf met melkkoeien, varkens en akkerbouw, deels in Duitsland gevestigd. Hij is nog steeds actief op het bedrijf, vooral in de varkenstak. “Ik ben nog gezond en doe het graag. Waarom zou ik er dan mee stoppen?” Toen hij 13 jaar was, heeft hij de plaatselijke schietvereniging opgericht. Het verenigingswerk zit in zijn genen. Hij werd actief in het plaatselijke AJK en stroomde vervolgens door naar het NAJK-bestuur. Bestuurlijke ervaring deed hij op bij onder andere de toenmalige zuivelcoöperatie Coberco. Nooit persoonlijk voordeel opgeleverdToen stond hij voor de keus: actief blijven in de agrarische wereld of overstappen naar de plaatselijke politiek. Hij koos voor het laatste. “Het werk van een gemeenteraadslid is beter te combineren met een boerenbedrijf. Overdag op de boerderij, de avonden en weekeinden actief voor de raad. Twintig uur per week. Was voor mij prima te doen. Ik hoef niet zo nodig te sporten of naar de film.” Hij wil het graag vermeld zien. Het raadswerk heeft hem nooit persoonlijk voordeel opgeleverd. ”Misschien wel in tegendeel. Voor vrijwel alle vergunningen heb ik moeten strijden tot aan de Raad van State. Het is allemaal goed gekomen, maar dat heeft mij wel veel geld gekost aan advocaten.”Tweede bedrijfswoningen op boerenbedrijvenHij ziet zichzelf niet als een belangenbehartiger van de boeren. “Dat wordt mij soms wel verweten. Is niet waar. Ik vind wel dat ondernemers, binnen de ruimte van de wet, zoveel mogelijk ruimte moet worden geboden. Ik ben een sociaal politicus, maar vind wel dat de euro die je als gemeente uitgeeft wel eerst verdiend moet worden. Daar heb je het bedrijfsleven toch echt voor nodig.” Officieel is hij tot eind september raadslid. Hij overweegt nog met een voorstel te komen over tweede bedrijfswoningen op boerenbedrijven. “Dat is nu niet mogelijk in Aalten. Ik vind dat asociaal. Laat toch twee generaties op één erf wonen, maar dan wel in twee woningen. Dan is er altijd toezicht en krijgt iedereen de kans om een avond weg te gaan.”Ik heb de wethouder uitgenodigd en hem uitgelegd hoe ik de stal wilde hebbenToen hij 23 jaar was, kwam hij in conflict met de gemeente. De ambtenaren wilden wel een vergunning voor een nieuwe stal afgeven, maar dan alleen als de stal dwars op de weg kwam te staan. “Vanuit bedrijfsoogpunt helemaal verkeerd. Ik heb de wethouder uitgenodigd en hem uitgelegd hoe ik de stal wilde hebben. Hij luisterde, zei dat hij erover zou nadenken en gaf vervolgens zijn ambtenaren de opdracht om met mijn voorstel akkoord te gaan. Van die wethouder heb ik geleerd hoe je met bewoners om moet gaan. Zo heb ik het ook altijd gedaan.”