‘Leden FrieslandCampina vragen om marktbeheersing’

Een prima initiatief, noemt Hans de actie van leden van FrieslandCampina om vraag en aanbod van melk beter op elkaar af te stemmen. Onder aanvoering van lid en melkveehouder J. Verhulst wordt dit initiatief verder uitgewerkt.“Een interessante aanpak”, vindt Hans.”Het is volkomen onzakelijk zoals FrieslandCampina nu opereert. Boeren melken maar door en FrieslandCampina ontvangt die eindeloze stroom melk. Deze verwerkt het zuivelconcern zelf of verkoopt de melk door met verlies. Dat zie je in het normale bedrijfsleven niet. Denk je dat een bierfabrikant zo veel grondstoffen laat komen en verwerkt en vervolgens het bier met verlies wegwerkt, omdat er te weinig afzet voor is? Vergeet het maar. Hij kijkt eerst hoeveel bier hij kan verkopen en op basis daarvan koopt hij in.”‘FrieslandCampina verkoopt de melk door met verlies. Dat zie je in het normale bedrijfsleven niet.’ “Je vergeet dat FrieslandCampina een coöperatie is”, zegt Hanna. “Die heeft in de statuten staan dat ze alle melk van de leden moet verwerken. Samenwerken om een hogere prijs te bedingen. En dan geldt: gelijke monniken, gelijke kappen.” “Als je de leden van FrieslandCampina vergelijkt met monniken zit je fout”, betoogt Hans. “De leden zijn lang niet allemaal meer gelijk en die monniken hebben verschillende kappen met verschillende bedrijven en belangen. Daarop moet je in een moderne coöperatie je beleid afstemmen.”Ik denk dat Hans – en dus ook collega Verhulst – gelijk heeft. Nu de overheid de handen steeds meer aftrekt van het veehouderijbeleid, moeten we zelf de regie in handen nemen. In de coöperatie.‘Nu de overheid de handen steeds meer aftrekt van het veehouderijbeleid, moeten we zelf de regie in handen nemen. In de coöperatie.’Die zal dan anders moeten gaan denken. Niet meer de aanvoer als uitgangspunt, maar de mogelijkheden in de markt. Dat betekent regulering van de aanvoer. Meer vraag van producten, die waarde creëren, leidt dan tot de aanvoer van meer melk. Andersom tot minder. Daarvoor zullen systemen moeten worden bedacht. Je kunt denken aan A- en B-melk. Maar ook aan quotering door de fabriek. Elke drie maanden krijgt de veehouder bijvoorbeeld een quotum toegewezen. Dat vraagt flexibiliteit van hem. Daaraan zullen we moeten wennen.Dat kan. Zeker is dat we nooit zullen wennen aan een voortdurende te lage melkprijs.