‘Kuilgaten plakken is een precies werkje’
Kraaien pikken het zeil van de kuil kapot en ik mag het plakken. Elke week opnieuw. Kakkraaien.
Foto: Peter Roek
‘Shit, waar heb ik dan toch het plakband gelaten”, vraag ik me hardop af. Ik kijk over de kuil heen, naar links en rechts. Niks. Dan loop ik naar beneden. Ook niks. Een nieuwe rol ophalen dan maar. “Pfii... wiiiieeew”, fluit ik, zodat Finn komt. En warempel, die hond loopt te smilen met glanzende oogjes met mijn rol plakband in de bek. “Finn, kom hier, geef.” Tja, daar kan ik niks meer mee. Allemaal kleine gaatjes van zijn tanden op de plakbandrol.Als ik even later verder wil gaan, mis ik mijn handdoek. De doek waar ik het landbouwplastic mee schoonpoets. Het zal toch niet waar zijn? En jawel hoor, die hond is er vandoor met mijn handdoek. Dat schiet lekker op! “Pfii... wiiiieeew”, fluit ik. Dit keer maakt hij er een spelletje van, maar uiteindelijk krijg ik hem zover om de handdoek af te geven.
Met een big shopper naar de kuil
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses
Als er erg veel kleine gaatjes in zitten van bv. katten of spreeuwen valt het niet mee de kuil weer luchtdicht te krijgen.Afdek zeilen zijn eigennlijk noodzakelijk.