‘Kees Romijn opvolgen? Nou, nee’

“Het wordt een heidens karwij om een goede opvolger voor – toegegeven – de zwakke voorzitter Kees Romijn van de Vakgroep melkveehouderijderij LTO te krijgen”, voorspelt Hanna.“Het is een hondenbaan. Zoveel verschillende belangen en evenveel groepen boeren, die allemaal hun eigen kant uit willen. Het eigenbelang staat voorop.” “Logisch”, vindt Hans. “Het belang van de ene boer verschilt enorm van dat van de andere. Daar kun je geen beleid op maken. Dat lukte Kees Romijn ook niet. Resultaat: elke boer is nu ongelukkig met het fosfaatbeleid. Een ramp, als je belangenbehartiger bent van de hele groep. Ik zou dat ook niet willen.”Eenzijdig voor één doel strijdenInderdaad. Vooral de betere bestuurders willen zich niet branden aan dit vuur van verschillende belangen. Dan blijven de tweederangs bestuurders over. Dat zijn de pluchebekleders, de mensen van het eeuwige compromis. Niet de felle verdedigers van een standpunt. Die zijn er wel bij de Vakbonden en andere groeperingen die zich de afgelopen jaren hebben gevormd. Ze kunnen eenzijdig voor één doel strijden en dat lukt ze aardig.Evenals de boeren, die procedeerden tegen de overheid. De rechtszaak over de fosfaatregelingen wonnen ze vorige week. De overheid verloor. De winst van deze groep betekent een zwaardere last voor de overige boeren, die geen uitzonderingspositie claimen. Misschien wel een bom onder het hele fosfaatbeleid.‘Kees Romijn heeft met Van Dam weinig goeds kunnen bereiken. Dat lukt een nieuwe ook niet’Op dit slagveld van regelingen moet dus een nieuwe LTO-veehouderijvoorzitter orde op zaken stellen. Vergeet dat maar, zolang staatssecretaris Van Dam er nog zit. De schade die deze man aan de veehouderij heeft toegebracht is niet te becijferen.Terug naar de opvolger van Kees Romijn. Die heeft met Van Dam weinig goeds kunnen bereiken. Dat lukt een nieuwe ook niet, vooral niet met het fosfaatdossier.‘Misschien moet het streven naar verlenging van derogatie in de prullenbak’“Misschien moet het roer om en het streven naar verlenging van derogatie in de prullenbak”, smijt Hanna de knuppel in het hoenderhok. “Opnieuw beginnen en daar een visie op bouwen. Met grondgebonden landbouw. Een uitdagende taak voor een nieuwe voorzitter.”