Geen medelijden

Projectontwikkelaars zitten met de handen in het haar. Ze hebben de afgelopen jaren te veel grond aangekocht. Ze kunnen de lasten niet meer dragen.Medelijden met deze groep? Nou nee. Ze kochten voor de economische crisis veel grond op van boeren, die vermoedelijk in de toekomst als bouwgrond aan gemeenten zou kunnen worden verkocht. Met dikke winsten. Want de uitgekochte boeren beurden een beste prijs, maar de projectontwikkelaars maakten de dikste winsten.

Dat is nu voorbij. De aanleg van bedrijventerreinen en stadsuitbreiding ligt stil. Dus zitten de projectontwikkelaars met veel te veel grond. De kosten van de grond gaan echter door en dat breekt de heren en dames ontwikkelaars op. Ze verkopen nu – vaak onder de prijs – aan gemeenten en andere belangstellenden.

Een goede zaak. Projectontwikkelaars zorgden al jaren voor opdrijving van de grondprijs. De uitgekochte boeren gingen verhuizen en joegen elders in het land de prijzen van grond omhoog. Met agrarische waarde had het niets meer te maken. De buren, die de grond ook graag zouden willen kopen, werd de gelegenheid om te groeien ontnomen.

Hopelijk is dat straks voorbij. De projectontwikkelaars hebben een fikse scheur in de broek opgelopen. De gemeenten hebben veel grond voor lagere prijzen kunnen aankopen. De uitbreidingsplannen staan nog wel een paar jaar op een laag pitje. De grondprijs kan dus stabiliseren of lager worden. Goed voor boeren, die uit willen breiden.

En de projectontwikkelaars? Laat ons een list bedenken dat die straks niet weer zichzelf verrijken ten koste van de boer.