Gedwongen pas op de plaats

"De kredietcrisis doet boeren weinig pijn" zei een bevriende collega tegen mij. "Eten moeten de mensen toch. Alles draait vrolijk door." Is dat zo?Hij heeft gelijk wat betreft de bouwactiviteiten op de bedrijven. De hogere melkprijs van vorig jaar doet vele stallen verrijzen. Vorig jaar de beslissing genomen, nu bouwen. Ondertussen zijn de melkprijzen sterk gedaald en is het quotum veel te duur gebleven.

De investerende boer staat voor een moeilijke keuze. Of duur quotum kopen om de stal vol te krijgen òf een deel onbenut laten met als gevolg (te) hoge lasten. Het is kiezen tussen twee kwaden.

Daarbij gaat de kredietcrisis vermoedelijk over in een recessie. Dat betekent dat de consument minder koopt. Het is een teken aan de wand dat prijsbrekers als Lidl en Aldi nu al marktaandeel winnen. Consumenten kiezen voor lagere prijzen.

De prijzen dalen ook omdat grondstoffen weer een andere rol krijgen. Zo neemt de belangstelling voor biobrandstoffen even snel af als de opkomst vorig jaar.

Kortom, het perspectief voor de boer wordt minder. Daarbij zijn banken minder scheutig om geld uit te lenen. Dat laatste kan een voordeel zijn. Als je geschoren wordt moet je stilzitten. Dat geldt ook voor boeren. Een gedwongen pas op de plaats kan best goed zijn voor boeren die al te enthousiast willen investeren. Bijvoorbeeld omdat de buurman het doet. Consolideren en optimaliseren is het best. Kortom, de kredietcrisis doet de boeren pijn, maar kan toekomstige pijn voorkomen.