‘Een staartlengte voorsprong’

Ons enkel laten leiden door dierenwelzijn brengt ons zonder marktbescherming uiteindelijk naar de afgrond, zegt Erwin van de Wolfshaar.De European Pig Producers (EPP) is een Europese varkensclub, die jaarlijks een congres houdt om kennis uit te wisselen. Dit jaar vond het congres eind mei plaats in Zwitserland en ik mocht daaraan deelnemen. Er waren ongeveer 250 varkenshouders en vertegenwoordigers uit 15 verschillende landen samen gekomen in Sursee, een stad tussen Luzern en Basel aan de voet van de Alpen.Hoge dierenwelzijnseisenZwitserland kent een compleet afgesloten markt met hoge dierenwelzijnseisen. De prijzen zijn er 2 keer zo hoog als in de EU. Hoge importheffingen beschermen de eigen markt. Het congres had een toepasselijke naam met ‘a tail length ahead’ (een staartlengte voorsprong), verwijzend naar de hoge eisen, waaronder het al 11 jaar oude verbod op staart couperen.Lees ook: Dit is de stand van zaken rond het niet-couperenOpmerkelijk was vooral dat de Zwitserse regering een verband legt tussen bedrijfsomvang en dierenwelzijn. Een ontwikkeling, die in West-Europa steeds vaker gelegd wordt, terwijl het maar de vraag is of dat wel terecht is. De bedrijfsomvang in Zwitserland mag maximaal 240 zeugen of 1.400 vleesvarkens zijn en zelfs nog lager als er ander vee aanwezig is. Een ondernemer mag ook maar één boerderij bezitten.‘Duurzaamheid’Interessant vond ik ook het verhaal van retail- en supermarktketen Migros, dat met een omzet van € 25 miljard één van de grootste bedrijven van Zwitserland is. ‘De Zwitserse sector is totaal niet duurzaam’De afgevaardigde daarvan sprak constant over het woord sustainability (duurzaamheid), terwijl die Zwitserse sector totaal niet duurzaam is. Alle dieren liggen in stro, zeugen in vrijloopkraamhokken en vleesvarkens hebben een buitenuitloop, maar er wordt niet gekeken naar ammoniak, stikstof, fijn stof, voerefficiëntie, energie etc. Het is dus maar net wat men wil zien en verstaat onder duurzaam.DieractivistenWaar ik nog het meest van schrok, is dat er nog steeds veel dieractivisten en milieubewegingen zijn, die in Zwitserland tegen de ‘intensieve’ pluimvee- en varkenshouderij vechten. Er wordt aan de lopende band ingebroken, illegaal beeldmateriaal genomen en via de media verspreid, terwijl het land juist de koploper is op het gebied van dierenwelzijn.‘We moeten te allen tijde naar het welzijn van dieren kijken, maar wel de balans vinden met duurzaamheid en marktwerking’Ik denk dat we hier een les uit moeten trekken. De dierenwelzijnslat ligt immers nooit hoog genoeg. We moeten te allen tijde naar het welzijn van dieren kijken, maar wel de balans vinden met duurzaamheid en marktwerking. Ons enkel laten leiden door dierenwelzijn brengt ons uiteindelijk naar de afgrond, omdat wij niet die beschermende markt hebben. De consument praat wel over dierenwelzijn, maar die Zwitserse ‘dierwelzijns-eisende’ consument slaat jaarlijks wel voor meer dan een miljard euro aan vlees net over de grens in bij retailers in de veel goedkopere buurlanden.