Door focus op natuurbeleid minder samenhang met landbouw

Het Nederlandse natuurbeleid, met een focus op de Vogel- en Habitatrichtlijn, zorgt voor minder samenhang met ander ruimtelijk beleid, zoals water en landbouw. Dat is een van de conclusies in het technische rapport over het Nederlandse natuurbeleid.Dit onderzoek kijkt naar het natuurbeleid van 1975 tot en met 2018. Het is uitgevoerd door onderzoekers van de Wageningen University & Research. Met de introductie van de Vogel- en Habitatrichtlijn is het lastiger geworden om bij natuurmaatregelen rekening te houden met economische ontwikkeling. Ook zijn sommige ingrepen voor waterveiligheid belemmerd door deze Europese richtlijnen. Boerenbedrijven in de buurt van Natura 2000-gebieden krijgen het na invoering van de richtlijn lastiger. Natuurbeleid minder vrijwillig gewordenBeleidsmakers hebben afgelopen jaren geprobeerd om het natuurbeleid te verbreden. Een voorbeeld daarvan is het Programma Aanpak Stikstof (PAS), waarbij economische ontwikkeling samen zou moeten gaan met natuurverbetering. Het PAS is in 2019 door de rechter van tafel geveegd. Dit is ook een gevolg van het verloop van het natuurbeleid in de ruim veertig jaar die de Wageningse onderzoekers onder de loep namen. Boeren kunnen voor natuur worden uitgekocht, voor 2010 gebeurde dat sporadischSinds de Vogel- en Habitatrichtlijn is het natuurbeleid ook veel minder vrijwillig geworden. Tot 2010 was het natuurbeleid gebaseerd op vrijwilligheid, vertegenwoordigers van landbouw en natuur maakten daar in de jaren negentig nog altijd afspraken over. In de jaren tachtig werd landbouwgrond verkocht op basis van agrarische grondprijzen, om te voorkomen dat door natuurdoelen de grondprijzen zouden stijgen. Doelstellingen voor natuur zijn afrekenbaarInternationale afspraken over natuur zorgen echter later voor juridische mogelijkheden voor met name natuurbeheerders om de doelen af te rekenen. Overheden, in dit geval provincies, moeten bepaalde doelen halen. Natuur komt steeds meer in private handen, bijvoorbeeld van grote terreinbeherende organisaties en boeren die aan agrarisch natuurbeheer doen. De positie van de natuur ten opzichte van de landbouw versterkt. De Vogel- en Habitatrichtlijn maakt de doelstellingen voor natuur afrekenbaar. Een juridische stok achter de deur dus. Boeren kunnen voor natuur worden uitgekocht, voor 2010 gebeurde dat sporadisch.