Columns

Samen met enkele collega-dierenartsen mocht ik recent naar Finland om hun ervaringen met het houden van varkens met lange staarten met eigen ogen te zien. Op 7 november 2002 werd daar besloten te stoppen met couperen, waarna op 1 januari 2003 het verbod in werking trad. Dit gaf varkenshouders slechts 57 dagen om te schakelen, zonder extra ondersteuning.

Tegen de bouwbeslissing is beroep mogelijk bij de Raad van State. Een overbuurvrouw heeft van dit recht gebruik gemaakt.

Na afloop van een nascholing is er altijd wel een spreker die om wat voor reden dan ook in mijn gedachten blijft hangen. Recent eentje die een berg aan citaten op ons afvuurde, die continu naadloos leken aan te sluiten op een onderwerp dat al langer in mijn pen zit: de toekomstige krulstaarten.

Deze column wordt een aantal dagen na de eerste uitzending van het televisieprogramma Onze Boerderij gepubliceerd. Ik ben erg benieuwd naar de reacties van de kijkers. Wij zijn begin dit jaar benaderd om mee te werken aan het programma met een aantal oude deelnemers van Boer Zoekt Vrouw en een aantal nieuwe boerengezichten.

De agrarische sector is wel wat gewend als het gaat om rechtsonzekerheid.

Het is alweer eind augustus en ik ben me mentaal alvast aan het voorbereiden op het tweede jaar van de cursus Vakdierenarts Varken aan de universiteit van Gent.

In mijn eerste column schreef ik destijds: één ding blijft bij mij te allen tijde voorop staan, ik wil varkenshouder blijven. Nu, 5 jaar later vraag ik mij steeds vaker af: waarom zou je in deze tijd nog varkenshouder willen zijn en blijven?

In de eerste jaren als dierenarts werkte ik bij een gemengde praktijk. Hierdoor is de behandeling van koeien, schapen en geiten me gelukkig niet vreemd. Met het in Nederland goedkeuren van de blauwtong-vaccins kwam er voor mijn collega’s van De Herkauwerspraktijk opeens een bult extra werk.

We lezen, horen en zien het elke dag: we verkeren in crisis. Water, stikstof, dierenwelzijn, vergunningen, PAS-melders, mest. Allemaal knellende zaken. Tegelijkertijd moeten we in transitie. Dat klinkt gewichtig en moeilijk. Gelukkig zegt onze nieuwe minister, mevrouw Wiersma, dat we ons moeten ontwikkelen.

Hèhè, de grote vakantie staat weer voor de deur. Sinds we een paar jaar geleden in Frankrijk in twee weken tijd vier keer zijn opgesleept door dezelfde garagiste locale, krijgt de auto vooraf een grondige beurt. Dan wordt-ie helemaal uitgelezen. En ik sta er iedere keer weer van te kijken wat ze allemaal kunnen zien en achterhalen met dat uitlezen. Prachtig woord ook, ‘uitlezen’.