Columns

Als je de kranten leest, de televisie aanzet of erger, social media doorscrolt, lijkt het alsof wij, varkenshouders, het grote probleem zijn. Vervuilers, dierenuitbuiters, achterhaald, ga zo maar door. Er wordt over ons gesproken in percentages, uitstoot, beleidsnota’s. Maar zelden in menselijkheid.

Een mix van persoonlijkheden maakt een varkensbedrijf sterker. Met inzicht in gedrag en communicatie bouw je een veerkrachtig team van erfbetreders.

Onlangs luisterde ik naar de podcastreeks van Foodlog. De sprekers in deze reeks kijken verschillend tegen dieren aan. Dat fascineert me, hoe krijg je deze werelden dichter bij elkaar.

Afrikaanse varkenspest rukt op richting Nederland. Wilde zwijnen vormen een groot risico. Behoud van het nulstandsbeleid is cruciaal, stelt de columnist.

Podcast op Foodlog brengt varkenshouder en ethicus in gesprek over dierenwelzijn. Openheid blijkt spannend, maar cruciaal voor verbinding.

Premier Dick Schoof onderschatte de stikstofcrisis. Wat zegt dat over onze staatsvorm? De columnist vreest de opmars van een technocratie.

Volgens deskundigen gaat het vijf tot tien jaar duren voordat de vergunningverlening in de agrarische sector weer op gang komt.

Er zijn dit jaar in Nederland al meer patiënten met mazelen gediagnosticeerd dan in heel 2024. Uitbraken komen vooral voor in gebieden met een lagere vaccinatiegraad. Als dierenarts gebruik ik diagnostiek om de gezondheid op het varkensbedrijf te monitoren en ik ben blij dat het RIVM de volksgezondheid in Nederland bewaakt.

Ze staat er, elke dag weer. Zonder veel poespas, zonder grote woorden: de zeug.

In Nederland hebben we net weer een officiële griepgolf afgesloten. Negen weken, van week 3 tot en met kalenderweek 11, werden er in Nederland gemiddeld per week meer dan 53 gevallen per 100.000 inwoners gemeld bij de huisarts.