‘CO2-voetafdruk Flevolandse akkerbouw kan 31% kleiner’

Met concrete maatregelen is op een akkerbouwbedrijf in Flevoland een reductie mogelijk van 31% van de CO2-voetafdruk. Dat concludeert Spruijt Consultancy na onderzoek op een doorsnee akkerbouwbedrijf in deze provincie.In dit voorbeeld kan de CO₂-voetafdruk per ton uien zelfs met 35% worden verkleind. Voor aardappelen, tarwe en suikerbieten komen de berekeningen op respectievelijk 27, 25 en 24%. Hiervoor is eerst de huidige CO₂-voetafdruk bepaald op basis van teeltregistratiegegevens. Die voetafdruk is de totale hoeveelheid broeikasgassen (in kilo CO₂) die vrijkomt voor de teelt van een product. Plaatsspecifieke N-bemestingEen groot deel van die broeikasgasemissies wordt bepaald door stikstofkunstmest. In kunstmestfabrieken wordt namelijk veel gas verstookt voor de productie van kunstmest, en bij de omzetting van stikstof in de bodem komt veel lachgas vrij. Die kleinere voetafdruk, met gelijke opbrengst, wordt behaald met bijvoorbeeld plaatsspecifieke N-bemesting. In uien en aardappelen kunnen, behalve in de bemesting, slagen worden gemaakt in de bewaring van producten. Technische ingrepen hebben de voorkeurHet adviesbureau wilde met het onderzoek nagaan in hoeverre de klimaatdoelstelling van de nieuwe regering, om broeikasgasemissies in 2030 met de helft te verlagen ten opzichte van 1990 (dat is 20% minder dan nu), voor de akkerbouw haalbaar is. De voedselproductie mag er niet onder lijden, benadrukt Spruijt. Technische ingrepen hebben daarom de voorkeur boven volumebeperkende maatregelen. Op basis van dit voorbeeldbedrijf lijken de klimaatdoelstellingen voor de akkerbouwsector met doelgerichte maatregelen technisch en economisch haalbaar.