Case 2294: de witte reus uit Racine

In 1984 staat de Case 2094 in Amsterdam bij Techno-Import op de LandbouwRai. Zijn stalgenoot, de 2294, is feitelijk een 2094 met turbo. Hoewel de importeur ook voor dit type een Nederlandstalige folder uitgaf, zijn deze trekkers hier nooit verkocht.Met zo’n 140 pk onder de motorkap kwam je in 1985 met een flinke trekker voor de dag. Zwaarder was wel te koop, ook bij Case, maar dat waren overwegend Amerikaanse trekkers. Niet altijd even geschikt voor de Europese markt, en bovendien was er boven de 140 pk maar weinig vraag. _{Lees verder onder de foto}De witte variant van de 94-serie is nauwelijks 2 jaar in productie geweest. - Foto's: Hans PrinsenOp rubberblokken gemonteerde cabineDe basis voor de 94-serie wordt al gelegd in 1969. Case maakte een belangrijke stap vooruit met de introductie van de 70-serie. Die was voorzien van een compleet nieuwe, op rubberblokken gemonteerde cabine, waarbij flink werd ingezet op geluidsreductie. Ook was deze voorzien van een cabinefilter onder de dakrand aan de achterzijde, op de manier zoals dat al snel de standaard zou worden voor een moderne cabine._{Lees verder onder de foto}Met zo’n 140 pk onder de motorkap kwam je in 1985 met een flinke trekker voor de dag.Range Power Shift-transmissieDe fabrikant koppelde een 3-traps powershift aan een vierversnellingsbak. De Range Power Shift-transmissie (RPS34) bleef bij Case in gebruik tot het eind van de rit in 1987, toen Case IH de Magnum introduceerde.Met de komst van de 70-serie werd de oranje kleur een tintje roder: ‘flambeau red’ maakte plaats voor ‘power red’ – het verschil is subtiel. Reden zou zijn dat klanten klaagden dat flambeau red te snel verbleekte. In 1972 nam Case David Brown over; in 1974 voegde het de kleuren van beide merken samen. Het wit van David Brown is toen gecombineerd met het power red van Case._{Lees verder onder de foto}Anne van der Heiden houdt zijn Case 2294 zo veel mogelijk origineel. Alleen de banden zijn een maatje groter, om voor de sleepwagen beter te presteren. Strikt genomen zijn de frontgewichten van David Brown; echte Case-gewichten zijn moeilijk te vinden.Mooi als 1455-rijders nerveus wordenAnne van der Heiden groeide op met David Brown. Dat verklaart zijn liefhebberij in het merk. Anne is meer van de witte dan van de rode David Brown-periode, en dan kom je ook bij de Amerikaanse Case-trekkers terecht.
In 2016 tikte hij in Polen een 2294 op de kop. Omdat hij dat een mooie trekker vindt, maar ook om voor de sleepwagen de 1455’s een beetje zenuwachtig te maken – in principe dezelfde categorie trekker. Wat de motor betreft is er geen centje pijn; maar nadeel van de Case, weet Anne, is dat hij er vanwege de gewichtslimiet niet genoeg frontgewicht aan kan hangen om de vooras ook genoeg te laten trekken. Maakt de Case een 1455 het leven moeilijk, dan heeft Anne een mooie dag.
Zijn trekker is nieuw in Denemarken verkocht, en was met 4.174 draaiuren nog in verrassend goede staat. Grootste uitdaging: voor trekkertrek grotere achterwielen monteren op de enigszins incourante 3,5 inch steekassen. Dat is opgelost door centers uit de wielen van een slooptrekker te frezen en daar ‘klossen’ van te maken.
De spiegels waren niet best, die heeft Anne erbij gemaakt. De vorige eigenaar had al voetgas ingebouwd, en er is een aparte remschijf op de aandrijfas van de voorwielen gemonteerd als handrem. De originele, hydraulisch geveerde stoel zit er nog op. Ook het elektronische dashboard functioneert.Nieuwe vormgevingIn 1978 maakt de 70-serie plaats voor de 90-serie. De motorkap krijgt een andere vorm en vooral een flink aangepaste grille. In de cabine wordt het ventilatiesysteem ingrijpend veranderd. Voor eenvoudiger onderhoud kan de motorkap nu voorover klappen, dat maakt de accu’s makkelijker toegankelijk. _{Lees verder onder de foto‘s}
Naast het handgas (links) de hendels voor de vier versnellingen en de 3 powershifttrappen. Volledig doorschakelen is er niet bij. Eérst de versnelling kiezen, en dan 3 keer zonder koppelen schakelen.Allicht is het stuur verstelbaar. Maar bijzonder voor 1983 is het elektronische dashboard, dat nog steeds functioneert. Radar-snelheidsmeting was optie. Alleen de uren worden nog mechanisch geteld.Voorwielaandrijving is leverbaar en het instrumentenpaneel wordt één geheel dat in een keer te vervangen is. Bij de 94-serie is dat een volledig elektronisch dashboard. Onderhuids bleven de trekkers in essentie dezelfde. In 1983 vervangt de trekkerbouwer – onder druk van nieuwe wetgeving die loodhoudende verf verbiedt – het power red door zwart, en doopt de trekkers om tot 94-serie.Dit artikel is een samenvatting. Lees meer over deze klassieke Case in de digitale uitgave van Trekker!