Bouwplan is de sleutel tot gezonde bodem
Een gezonde bodem is de basis voor het minder afhankelijk worden van chemische gewasbeschermingsmiddelen. De gewasvolgorde en rassenkeuze spelen daarin een grote rol.

Overzicht van het ‘Akkerbouw op zand’ proefveld in Vredepeel (L.). De stroken met ICM- en referentiesysteem liggen naast elkaar. De veldjes direct naast de houtwal worden voor aanvullend onderzoek gebruikt. - Foto: Bert Jansen
Een goed bodembeheer, uitgekiende vruchtwisseling en gebruik van resistente rassen moet de afhankelijkheid van gewasbeschermingsmiddelen sterk verminderen. De Nederlandse akkerbouw wil volgens de toekomstvisies van BO Akkerbouw, LTO en NAV in 2030 koploper zijn in aantoonbaar duurzame teeltmethoden. Dat vraagt om een integrale aanpak, die een robuust teeltsysteem met weerbare planten centraal stelt. Binnen het PPS onderzoek Akkerbouw op zand wordt er gekeken naar een duurzame systeemaanpak met zo min mogelijk milieubelasting.Sinds 2020 ligt er daarom op WUR proefboerderij Vredepeel op zandgrond een meerjarige veldproef waarin een integrale aanpak van bodemziekten en plagen vergeleken wordt met een referentiesysteem. Bij de integrale aanpak wordt de hele bedrijfsvoering daarin meegenomen; het zogenoemde ICM-systeem (Integrated Crop Management). Dit gaat verder dan het oudere IPM (Integrated Pest Management) waarbij vooral gekeken wordt naar relatie tussen gewas en ziekte, plaag of onkruid.De belangrijkste knelpunten om tot een rendabel ICM-systeem te komen, zijn volgens WUR onderzoeker Marie Wesselink de schimmels in aardappelen en bieten en de aanpak van onkruiden in de fijnzadige gewassen peen en uien.
Dit artikel is alleen voor abonnees
Al geabonneerd?
Lees onbeperkt Premium artikelen met een abonnement
Boer beter met onbeperkte toegang tot alle artikelen
Speel beter in op jouw markt met actuele prijzen
Vorm je eigen mening met opinies en analyses










Iedere boer onderkent het belang van een optimale vruchtwisseling. Helaas de politiek van jaren geleden heeft de boer door prijsbeleid gedwongen om de meest opbrengende gewassen te telen ongeacht de vruchtwisselings voor of nadelen. Gelukkig gaf de chemie de oplossing van de negatieve gevolgen. Nu de democraie ons boeren verplicht om het vruchtwisslingschema als leidraad te omarmen, doch zonder de bijbehorende opbrengst verlaging via laag renerende gewassen te compenseren. Zo als reeds eeuwen een gebruik is in dit land moet de voedselproducent de kosten dragen omdat de Handel daar koopt waar de prijs laag is en niet waar het product aan productieexrtra eisen voldoet. Dat dit kan leiden tot hnger bij de meest arme mensen op de aarde doet even niet ter zaken en dat je hiermee je eigen voedselzekerheid op het spel zet is van latere zorg. Het zijn niet de boeren maar de consumenten die leven in de wereld van "Na ons de Zonsvloed". "Wie betaalt, bepaalt" is immers leidend in de moderne democratie.