Boerinnen op de markt

Op een veemarkt verkoop je vee. Op een groentemarkt groente. Op een rommelmarkt rommel. Maar op een boerinnenmarkt?In mijn onnozelheid dacht ik in eerste instantie dat het een soort 'vrouw zoekt boer'-markt was. Niets is minder waar. Jonge boeren hebben er niets te zoeken, althans, ze zullen er geen lonkende boerin vinden. Nee, het is gewoon een markt waar boerinnen hun producten van hun bedrijf verkopen. Ze noemen zichzelf agrarische onderneemsters. Ze brengen de tweede tak op hun bedrijf onder de aandacht en maken er geen geheim van dat het hen gaat om de portemonnee. Die van de burger moet lichter, die van de boerinnen voller. En dat schijnt goed te lukken op de boerinnenmarkten.

Ze doen daarmee wat velen op het ogenblik prediken: een direct contact met de markt. Heeft dit een grote toekomst? Ik zou het graag willen. Heb ook groot respect voor hun pogingen. Maar ik heb wel mijn twijfels. Ze zijn niet voor niets allemaal verdwenen: de kaaswinkels, de groenteman, de kruidenier op de hoek. En die rol willen de boerinnen nu vervullen. Dapper, maar een toekomst? Ik denk het niet.

Ik zie meer in een boerenwinkelketen naar het model van Welkoop. Overal in het land winkels met streekproducten. Gezamenlijke reclame, centrale aansturing. Dan wordt het echt wat. De aandelen van deze boerenwinkelketen kunnen met behulp van bijvoorbeeld de Rabo het best in boerenhanden blijven. Een leuke uitdaging voor de rijkste bank van Nederland. En ook nog een bank, die zegt een boerenbank te zijn.