Boeren eerst bij Van Bakel

We kennen allemaal het verhaal van Van Bakel. De man, waar een jaar of wat geleden vele boeren in geloofden. Ze legden hun toekomst in zijn handen.Het verliep rampzalig. Boeren emigreerden via bemiddeling van Van Bakel naar de VS. Weinigen werden gelukkig. Velen keerden berooid terug en hebben nu een vordering op het faillissement van de BV Van Bakel.Zij zijn niet de enigen. De Rabobank moet nog 6 miljoen euro hebben en de belastingdienst ruim 7 ton. Het is de vraag of ze ooit wat zullen krijgen.Is het vreemd dat mijn medeleven eigenlijk alleen uitgaat naar de berooide boeren? Rabo wist met al de aanwezige kennis waar ze aan begonnen. De fiscus heeft een heel apparaat om op tijd het geld binnen te krijgen.Dat hadden de boeren niet. Zij gingen in zee met een onderneming, die al werkzaam was is de VS. Deze onderneming, met de naam en onder leiding van een boer, werd gefinancierd door de Rabo. Dat gaf een gevoel van vertrouwen. Zo begon het grote avontuur naar en in het beloofde land.Nu zitten de besodemieterde boeren verslagen thuis. Sommigen konden het nog net redden in de VS. Anderen kwamen terug en konden geen boer meer blijven. Levens zijn verwoest.En nu wachten op de uitkomst van het faillissement. Bij de Rabo en de fiscus ligt niemand er wakker van. Bij de gedupeerde boeren wel. Daarom mogen ze voor mij bij dat faillissement met voorrang worden uitbetaald.Maar dat gebeurt niet. De koele regels en cijfers zijn de baas. Op de tropische dag, dat ik dit schrijf, vind ik dat jammer. Maar binnen de financiële wereld bestaat geen sociale solidariteit.