‘Boer voelt zich kop van jut, maar wat doen we er aan?’

‘Boeren voelen zich bedreigd door de politiek, milieuorganisaties, de kritische burger en de hijgerige media.’ Ziedaar een citaat uit een artikel in de Volkskrant.Toch een dagblad met een linksige signatuur. Een prima stuk, waarin de problematiek van de boer haarfijn wordt neergezet. Sterker nog, de boer komt er niet uit als een zielig figuur, maar meer als slachtoffer van de dolende politiek, en van mensen en organisaties die geen kennis van zaken hebben, maar wel een mening. Een verademing, dit artikel.Er worden ook rake vergelijkingen getrokken. Zo is het aantal koeien sinds 1980 verminderd van 2.4 miljoen tot 1.7 miljoen. In dezelfde tijd verdubbelde het aantal vliegbewegingen en reden er 3 keer zoveel auto’s in ons land. Bovendien werd de maximumsnelheid verhoogd tot 130 kilometer per uur.Boer is gemakkelijke prooiDaar hoor je praktisch niemand over. Gewoon omdat iedereen graag in zijn eigen auto wil gaan en staan waar hij wil. Of het vliegtuig pakken voor de zoveelste buitenlandse trip. Marianne Thieme van de PvdD is daar het sprekende voorbeeld van. Nee, het is gemakkelijker je op de boer te richten. Een gemakkelijke prooi, die zich terecht de kop van jut voelt. Hij kan zich niet verdedigen, want politiek, milieugroeperingen en media slaan zonder kennis van zaken op hem in.‘Per jaar worden we door meer dan 15 instanties meerdere keren gecontroleerd’Vooral met nieuwe regelgeving. Het is alsof dat het enige middel is dat de politiek kan bedenken om de landbouw nog meer in een hoek te drijven. Want van die regels worden we hoorndol. Vooral ook door het leger aan controleurs dat het boerenerf oprijdt. Per jaar worden we door meer dan 15 instanties meerdere keren gecontroleerd. Ze zijn kind aan huis en gedragen zich als politieagenten.Niet voor niets zegt Femke Hak, de boerin in het verhaal in de Volkskrant: “Bij elke auto die het erf oprijdt, krijg ik hartkloppingen. Sommige controleurs geven je een berisping voor onkruid. Kun je je dat voorstellen?” Controle op verse koeienflatsenOf die andere controleur. Een vrouwelijke. Die gaf een waarschuwing omdat ze de koeien overdag niet in de wei aantrof. Het was meer dan 30 graden buiten en de koeien waren naar de stal gegaan. Mevrouw de controleur vertrouwde het niet en ging het land in om te zien of er wel verse koeienflatsen lagen. “Wat een wantrouwen”, zegt Femke.Genoeg voorbeelden, hoewel er meer werden genoemd. Grote vraag is wat we er aan kunnen doen om het te veranderen. U weet dat ik altijd nog vind dat de LTO dit zou moeten oppakken. Een gezamenlijk geluid van de boeren kan effect hebben.‘De moed zonk me in de schoenen toen ik in hetzelfde artikel de mening van LTO-bestuurder Verstraten las’Maar de moed zonk me in de schoenen toen ik in hetzelfde artikel de mening van LTO-bestuurder Verstraten las. Hij neemt het niet op voor de boeren, integendeel. Hij vindt de kritiek op de controleurs overdreven. Hij prijst ze voor het werk dat ze voor de voedselveiligheid en garanties voor weidegang doen. Dat er veel regels zijn, wijt hij aan de boeren zelf. “Ze maken er vaak een rommeltje van en dus komen er veel regels”, is hij van mening.”Daar moeten we mee leven.”LTO-bestuurder valt de boeren afEen raar slot van een prima artikel over de positie van de boer in de huidige samenleving. Dat dan de LTO-bestuurder de boeren afvalt, betekent dat hij geen voeling heeft met wat leeft bij de boeren, zijn leden.Dat is erg. Want wie moet ons dán afhelpen van de overdaad aan regels en controleurs?
Zegt u het maar.