Beperk de noodzaak om tandjes te slijpen

In de zeugenhouderij behoorde tanden knippen vroeger tot standaardbehandelingen. Dat is al lang niet meer het geval, maar slijpen van hoektandjes gebeurt nog wel. Varkenshouders kiezen ervoor om tandjes te slijpen om beschadigingen aan de snuit van de big en de spenen van de zeug te voorkomen. De schade aan de biggen is waarschijnlijk te wijten aan het onderlinge vechten om toegang tot de spenen. De schade voor de zeug is het gevolg van te veel zuigen door de biggen. Vergeleken met staartbijten is er onvoldoende kennis over hoe vaak de verwondingen door de tanden voorkomen.Het slijpen van tandjes vindt meestal plaats als ze minder dan twee dagen oud zijn. Tijdens deze stressvolle behandeling moeten de biggen gefixeerd worden met hun bek open. Tandjes slijpen kan ook pijn veroorzaken, evenals verwondingen aan het tandvlees en soms diepere weefselbeschadiging. Dit kan op de lange termijn gevolgen hebben voor de gezondheid, het welzijn en de prestaties van de big. Ook is er het risico dat de behandeling niet zorgvuldig wordt uitgevoerd. Dat kan verwondingen geven en leiden tot bacteriële infecties. Dit geeft weer meer risico op mastitis bij zeugen.Net als bij het couperen van staarten, verbiedt de Europese wetgeving het routinematig uitvoeren van tandverkleining. Nederland heeft daar een eigen invulling voor (zie kader). Voor de Nederlandse situatie is bekend dat er verschillen zijn: van slechts incidenteel slijpen tot slijpen van tanden als standaardwerk van de zeugenhouder. De houding van de adviseurs rondom de varkenshouder speelt waarschijnlijk ook een rol bij de afweging om wel of niet te slijpen.