‘Beetje coulant zijn in barre tijden’

De droogte brengt spanning in de aardappelsector.Wat gebeurt er als je je contract niet vol kunt leveren? In België slaan telers alarm. Wie zijn afgesproken tonnage niet haalt, moet duur bijkopen op de vrije markt. En overmacht bestaat niet. Wurgcontract of: afspraak is afspraak? ‘Kan de contractgever je dwingen en is dat terecht?’HectarecontractenIn Nederland gaat dit ook spelen, zij het iets minder scherp. Meestal gelden hier hectarecontracten. Zoveel hectare à zoveel ton van een bepaald ras. Haal je dat niet, dan moet je bijleveren van je vrije hectares van datzelfde ras. Ben je er dan nog niet, dan is dat bij deze droogte overmacht en hoef je niet bij te kopen. Maar ook hier zijn belangentegenstellingen. Stel, je zit krap in de beregeningscapaciteit; ga je dan die gecontracteerde hectares redden of je vrije aardappelen? Kan de contractgever je daarin dwingen en is dat terecht? Kritischer gekeurdIn dit jaar met lage opbrengsten zijn telers gebaat bij goodwill van de contractgever. Dat is ook wel eens andersom. De indruk bestaat wel dat de afnemers meer mogelijkheden hebben om de zaken naar hun hand te zetten dan de telers. Zo wordt bij overvloed vaak kritischer gekeurd.‘Een goede relatie gaat boven kortetermijnwinst’CoulanceZaken zijn zaken. Maar wie het (te) hard speelt en zijn contractpartner het vel over de oren haalt, gaat aan 1 ding voorbij: volgend jaar heb je elkaar weer nodig. Een goede relatie gaat boven kortetermijnwinst. Een beetje coulance hoort daar bij. Nederlandse telers lijken daarbij ietskes beter af dan hun Belgische collega‘s.