Babyboer moet man worden

Zolang vrijgezelle boeren nog thuis wonen, zijn het net grote babies. Daar vallen vrouwen niet op. De cirkel moet doorbroken, de baby moet een man worden.Mensen van buiten de landbouw hebben soms een heldere kijk erop. Als je er middenin zit, valt de gang van zaken niet meer zo op. Die lijkt dan onveranderlijk: het is nou eenmaal zo. Zo sprak ik onlangs een vrouw die vanuit de stad was komen aanwaaien en nu met een boer samenleeft. Ze verbaast zich continu over zaken die insiders als een gegeven beschouwen.

Vrijgezelle boeren bijvoorbeeld. Niet zelden wonen ze nog thuis, zo stelde de stadsboerin verbaasd vast. Dit speelt overigens niet alleen bij boeren. Ook studenten wonen vaak lang thuis, simpelweg omdat een kamer huren te duur is. Boeren wonen thuis omdat dat vooral praktisch is. Je woont vlakbij je werk en als je daar dan toch woont, dan is het wel zo logisch om bij je ouders aan te schuiven voor de maaltijd. En aangezien moeder toch regelmatig een was draait, pakt ze die van haar zoon er ook gewoon even bij. Heel praktisch allemaal.Moeder leeft niet eeuwigaar de zoon leert zo natuurlijk niet om voor zichzelf te zorgen. Hij blijft een baby, alleen wat groter. Een baby die nog bij z’n moeder woont, er zijn maar heel weinig vrouwen die daarop vallen. De single boer blijft daardoor single en zolang hij dat is, woont hij thuis bij zijn ouders want dat is wel zo praktisch. Daar hebben vrouwen geen zin in….En zo verandert er nooit iets.

Ook al beschouwen veel vrijgezelle agrariërs dit als een gegeven, leuk vinden ze het niet. Diep in hun hart verlangen ze naar een partner. Er zit maar één ding op: iemand moet het huis uit. De zoon of zijn ouders, dat maakt niet uit. Maar de baby moet een man worden. De kansen op de datingmarkt groeien en mocht het met de verkering alsnog mislukken, dan kan de man in elk geval voor zichzelf zorgen. Dat is ook heel praktisch, want moeder heeft ook niet het eeuwige leven.