Akkerbouwer in VS houdt zijn grond jaarrond bedekt

Terry Hill past al 10 jaar geen grondbewerking meer toe; er zit veel meer bodemleven in de grond.Het eerste wat opvalt op het bedrijf van de Amerikaanse akkerbouwer Terry Hill zijn de vele ongebruikte machines achter op zijn erf. Het zijn allemaal machines voor grondbewerking. Ze zijn verroest en overwoekerd met planten.Achter op het erf staat een kerkhof van machines voor grondbewerking. Die machines gebruikt Hill al 10 jaar niet meer.Hill past al 10 jaar geen grondbewerking meer toe, verklaart de akkerbouwer zijn machinekerkhof. “Daardoor zit er veel meer bodemleven in de grond. Dat is hard nodig gezien de klimaatverandering. Dat heb ik in 2018 wel ervaren.”Hill heeft een akkerbouwbedrijf van 5.000 hectare in Rock Hall in de Amerikaanse staat Maryland aan de oostkust van de Verenigde Staten. Op de helft van zijn land staat mais, de rest is verdeeld over sojabonen en tarwe. Terry Hill (43) heeft een akkerbouwbedrijf in het Amerikaanse Rock Hall. Hij teelt 2.500 hectare mais, 1.250 hectare sojabonen en 1.250 hectare tarwe.Hill zaait zijn gewassen in groenbemesters die klein zijn gemaakt met een snijrol. Dat is een rol met opstaande randen die de stengels knakt. Dan kan het gewas erdoorheen groeien. Zo houdt Hill de grond altijd bedekt met een gewas. Dat is volgens hem goed voor de bodemvruchtbaarheid. Om dat aan te tonen, loopt de akkerbouwer zijn maisgewas in. In 2017 teelde Hill op dit perceel tarwe. Hij schuift de stroresten van de tarwe weg en wijst naar de vele gaatjes in de grond. Iedereen verstaat wat anders onder duurzaamheid, ik doe het op mijn eigen manier en probeer technologie met ecologie te verbinden“De wormen trekken de gewasresten de grond in waar zij het opvreten of waar het verder verteert. Het maakt de grond rul en goed doorlaatbaar. Als ik de grond samenknijp en weer loslaat, valt die helemaal uit elkaar. Daar krijg ik geen vieze handen van.”Hill trekt een maisplant uit de grond en houdt die omhoog. De langste wortel is bijna een halve meter lang. “Iedereen verstaat wat anders onder duurzaamheid. Ik doe het op mijn eigen manier. Ik probeer technologie te verbinden met ecologie. Ons enige werk bestaat uit zaaien, spuiten, oogsten en groenbemesters bewerken met de snijrol. We doen geen enkele grondbewerking meer.”Indien nodig maakt Hill groenbemesters klein met een snijrol. De snijrol knakt de groenbemester waardoor die afsterft.Jaarrond gewasbedekkingDeze manier van werken zorgt ervoor dat de grond vrijwel jaarrond bedekt is met een gewas. Hill: “De prairie is ook nooit kaal en dat geldt ook voor een bos. Dat principe pas ik toe op mijn bedrijf.” “Ik zaai als groenbemester klaver, koolzaad en mosterd. Daarnaast halen de groenbemesters mineralen uit de grond. Zo voorkom ik uitspoeling en afspoeling van mineralen. De combinatie van groenbemesters en no-tillage (geen grondbewerking, red.) bevordert het bodemleven.” In 2018 was het voorjaar kletsnat, daarna was het 2 maanden kurkdroog en half september bracht orkaan Florence weer enorm veel regen“Je kunt de wormen in de grond niet 2 maanden zonder voedsel laten zitten en dan verwachten dat ze dat overleven. Het vele leven maakt de bodem weerbaarder. Dat is nodig gezien de klimaatverandering.”Hoe het klimaat verandert, ervaarde Hill in 2018. “Het was een kletsnat voorjaar waardoor ik pas laat kon zaaien. Daarna was het twee maanden kurkdroog. Half september bracht de orkaan Florence weer enorm veel regen.”Hier slaat Hill stikstofkunstmest op. Hij bemest bij omdat de vertering van groenbemesters en gewasresten stikstof vraagt.Door niet te ploegen ontstaat meer onkruid, maar door genetisch gemodificeerde (GMO-)mais en soja te telen, kan Hill het onkruid goed de baas. “De gewassen zijn bestand tegen Roundup. Dat maakt de teelt veel rendabeler. Een nadeel is dat de vertering van groenbemesters extra stikstof vraagt. Dat geef ik bij tijdens het groeiseizoen.”“Ook teel ik regelmatig klaver als groenbemester om extra stikstof uit de lucht te binden. De staat Maryland geeft subsidie om groenbemesters te zaaien om erosie te voorkomen. Deze subsidie dekt de kosten voor het zaaizaad.”Nu weer normale opbrengstenHill laat sinds 10 jaar grondbewerkingen volledig achterwege. In het begin kostte dat opbrengst. “In het voorjaar kiemt de mais minder snel, omdat de groenbemester er nog staat. Als ik dan door de buurt rijd, lopen mijn mais en soja achter bij die van andere boeren.”“Maar het voordeel is een gezonde bouwvoor. Ik heb minder meststoffen en gewasbeschermingsmiddelen nodig om mijn gewassen gezond te houden. Ik zit nu op vergelijkbare hectareopbrengsten als boeren die hun grond wel bewerken. En in een extreem groeiseizoen hebben mijn gewassen minder last van wateroverlast en van droogte.”De mais is gezaaid tussen het tarwestro en de groenbemester. Dit is 6 maanden na het zaaien nog steeds goed zichtbaar.De vele groenbemesters en gewasresten leggen CO₂ vast in de bodem. Daarom is Hill erg geïnteresseerd in een project dat dit jaar wordt uitgevoerd in Seattle in het noordwesten van de VS. “In dat project wordt met satellietbeelden vastgelegd hoeveel gewas op het land staat. Met behulp van algoritmen wordt bepaald hoeveel CO₂ de gewassen vastleggen. Die CO₂-rechten worden dan verhandeld via blockchaintechnologie.”Met mijn sojabonen ben ik tegen wil en dank soldaat geworden in een handelsoorlog met China waar ik niet om heb gevraagdHill hoopt dat het project slaagt. “Ik kan wel wat extra inkomsten gebruiken nu de sojaprijzen sterk zijn gedaald door het handelsconflict met China. Door de importheffing gaat er veel minder soja naar dat land. Dat maakt de sojateelt dit jaar verliesgevend. Ik ben tegen wil en dank soldaat geworden in een handelsoorlog waar ik niet om heb gevraagd.”Hill laat zien dat de mais lange wortels heeft, doordat de grond vanwege het bodemleven zo rul is.