‘90 melkkoeien, maar wel een stal voor 136 dieren’

Melkveehouder Gert Jan Westerlaken in Babyloniënbroek (N.-Br.) bouwde eind 2014 nieuw, maar kon zijn stal nooit volzetten door de fosfaatregelgeving. Hij bereidt een rechtsgang voor.Gert Jan Westerlaken bouwde ruim twee jaar geleden een ligboxenstal met capaciteit voor 136 melkkoeien. De stal bevalt goed – te veel storingen aan de melkrobot daargelaten – maar het is er ook (te) rustig. De stal staat bijna voor een derde leeg. Het is er nauwelijks voller dan in 2015. “Door de regelgeving valt het kwartje bij ons precies verkeerd”, zegt Westerlaken.Melkveehouder Gert Jan Westerlaken bouwde in 2015 een nieuwe ligboxenstal. Hij had 90 koeien op de peildatum 2 juli en kan er 136 huisvesten. - Foto: Peter RoekWat is precies het probleem?“Toen de stal kort voor het quotumeinde in 2015 klaar was, hadden wij ongeveer 70 melkkoeien. We wilden niet te snel opschalen, omdat veel stalsystemen nieuw waren. Gestage groei was het doel. Aan het eind van dat jaar wilden we ongeveer 100 melkkoeien hebben. Maar het fosfaatsysteem gooide roet in het eten. Op de peildatum van 2 juli hadden we slechts 90 melkkoeien. Dat bleek later dus ons plafond te zijn. Maar we hadden wel een stal voor 136 dieren.” Maar u wist dat er iets voor quotum in de plaats kwam.“Ja, de spelregels zouden gaan veranderen. Dat klopt. Maar toen wij nieuw bouwden had niemand nog een idee welke kant het op zou gaan. Er was geen helder signaal. Melkfabrieken breidden uit, banken gaven grif geld, overheden gaven volop subsidies. Dat laatste is ook het grote, terugkerende probleem. Het beleid is wankel. Je weet nooit waar je aan toe bent. Ook nu wordt het fosfaatreductieplan weer continu aangepast. En het is helemaal zuur als je bedenkt dat de stal er zeker een jaar eerder had kunnen staan.”‘Het beleid is wankel. Je weet nooit waar je aan toe bent. Ook nu wordt het fosfaatreductieplan weer continu aangepast’Want?“Hier in Brabant is het lastig genoeg om voor uitbreiding een Nb-vergunning te krijgen. Wij kregen het indertijd rond via de stikstofbank, maar die werd later opeens opgeheven. Toen moesten we in de buurt op zoek naar stikstofrechten. Dat kostte ons ruim een jaar. En toen de stal er eindelijk stond, werden we gestraft voor het feit dat we gestaag wilden groeien en werd fosfaat het thema.”Wat heeft u al gedaan?“Toen duidelijk werd dat we moesten ingrijpen, hadden we 113 melkkoeien. Daarvan hebben we er al 15 opgeruimd. En er moeten er nog eens 8 weg. Dieren waarvoor we goed betaald hebben. En daar komt het jongvee dan nog bij. Het is de ultieme ironie. Ik bouw op de groei in de veronderstelling dat het mag, daarna mag ik niet uitbreiden, vervolgens moet ik krimpen en volgend jaar moet ik dan weer fosfaatrechten kopen? Dat is geen rechtvaardig beleid. Om die reden heb ik een advocaat ingeschakeld. Ik leg me er niet bij neer. Al zou het me niet verbazen als dat hele fosfaatreductieplan voor die tijd al van tafel gaat. Want het rammelt aan alle kanten.”‘Ik bouw op de groei in de veronderstelling dat het mag, daarna mag ik niet uitbreiden, vervolgens moet ik krimpen en volgend jaar moet ik dan weer fosfaatrechten kopen?’ Hoeveel kost de krimp u?“15 koeien minder bekent ruwweg 15 keer 800 liter per maand. Dat is 12.000 liter. Met de huidige melkprijs van € 0,38 komt dat neer op € 4.560 per maand. Daar gaan natuurlijk nog voer- en overige kosten van af, maar het blijft een forse verliespost. Bovendien ligt mijn kostprijs nu veel hoger doordat de stal maar voor twee derde volstaat. Waar mijn kostprijs voorheen rond € 0,30 lag, is dat nu € 0,32 tot € 0,33. Als de melkprijs zakt, kom ik sneller in de problemen.”Lees ook: Zo zit het met fosfaat