1958: Grazende kraamzeugen

Er lopen zeker 7 biggen in het gras en misschien, onzichtbaar achter de zeug, nog wel meer. Voor 1958 was dat niet niks.Gras was in het voorjaar en zomer een belangrijk onderdeel van het varkensrantsoen. Het werd aangevuld met ondermelk en granen. Biggen werden bijgevoerd met pap van liefst karnemelk en graanmeel. - Foto: MissetIn het algemeen steeg het aantal biggen in die jaren geleidelijk waarbij zich meteen een probleem aandiende: hoe voer je een zeug zoveel dat ze dat bijhoudt? Ze moest immers veel melk produceren, voor de grote toom die pas op een week of 6 en vaak nog ouder, gespeend werd.8 biggen per zeugHet handboek voor de landbouw uit die jaren maakt melding van 5 tot 7 kilo melkproductie per dag bij een ‘normale’ worpgrootte. Wat dan normaal was, daarover geen woord. Met terugrekenen van de beschikbare statistieken ligt het rond de 8 biggen per zeug maar er werd destijds nog geen uitsplitsing gemaakt in levend geboren, gespeend en grootgebracht.Weidegang werd geadviseerdHoe dan ook, een zogende zeug moest flink gevoerd worden. Een gewichtsverlies van 30 kilo werd als normaal gezien. Om het hierbij te houden werd weidegang geadviseerd. Een zeug moest grazen, daarbij moest ze rogge krijgen, en minstens een kwart van haar graanrantsoen moest uit haver bestaan. Verder werden zetmeelrijke knollen aangeraden en dan vooral suikerbieten, voederbieten en aardappelen. De laatsten dienden wel eerst gestoomd te worden. Afvalproducten van ‘de maalderij’ mochten hooguit 25 tot 30% van het rantsoen uitmaken.