Zomerkuil bevat redelijke voederwaarde met weinig eiwit

De zomerkuilen, gemaakt tussen 15 juni en 31 juli, kennen een gemiddelde voederwaarde van 882 VEM per kilo droge stof met 14,8% ruw eiwit. Dat blijkt uit analyses uitgevoerd door Eurofins Agro.De voederwaarde van 882 VEM verhoudt zich met die van voorgaande jaren. Het eiwitgehalte van 148 gram per kilo droge stof is aan de lage kant. Op basis van ruw eiwittotaal, inclusief ammoniak-eiwit, heeft zelfs een op de drie kuilen minder dan 150 gram per per kilo droge stof. Vorig jaar bevatten de zomerkuilen gemiddeld 165 gram ruw eiwit. Oorzaak is droogteHet laboratorium verklaart het lage eiwitgehalte door de droogte. Daardoor is de plant onvoldoende in staat geweest om de beschikbare stikstof op te nemen. Ook in 2016 kenden de zomerkuilen een eiwitgehalte dat onder de 15% bleef. Toen was het juist de overvloedige regenval die zorgde voor een matige beschikbaarheid van stikstof door uitspoeling en de verdunning door hoge opbrengsten.Het drogestofgehalte van de kuilen ligt gemiddeld op 48,7%De effecten van de droogte zijn ook terug te vinden in de mineralensamenstelling van het gras. Zo heeft 20% van de kuilen nog een lage S-index als gevolg van een te krappe beschikbaarheid van zwavel. Deze index was in de voorjaarskuilen ook al laag door droog en koud weer. Nadat het warmer werd, was het aanbod van zwavel door mineralisatie en eventueel uit kunstmest aangewende zwavel wel voldoende, maar door de droogte is de opname toch achtergebleven.Gewas droogt snellerHet drogestofgehalte van de kuilen ligt gemiddeld op 48,7%. Voor de zomerkuilen, die gemiddeld meer ruwe celstof en een iets lagere verteringscoëfficiënt kennen, wordt vaak juist een iets lager drogestofgehalte als doel gesteld, maar door de hoge temperaturen droogt het gewas toch sneller in dan gedacht. Volgens Eurofins zijn de kuilen geschikt voor het melkvee, mits ze in combinatie met een eiwitrijkere voorjaars- of najaarskuil met hogere voederwaarde gevoerd worden.