‘Werk aan de winkel’

Een oom eigende zich op de boerderij erg veel ruimte toe. Dat werd ruzie, die te voorkomen was geweest als vooraf doelen duidelijk gesteld waren.

De bedrijfsverplaatsing ligt inmiddels alweer heel wat jaren achter ze. Het viel ze in het begin nog niet mee om op de nieuwe plek goed hun draai te vinden, want alles op deze locatie was anders. Dat betekende dat er veel tijd ging zitten in het ontdekken van wat wel en wat niet werkte. Het betekende ook dat er veel werk op hen afkwam om het bedrijf zo in te richten dat het naar hun zin werd. Gelukkig was er hulp voorhanden: een oom die zelf gestopt was met zijn bedrijf, bood aan om te komen helpen in de drukke periodes. Ze pakten het aanbod met beide handen en graag aan.

En zo kwam het dat in de jaren die volgden de oom werd gevraagd om bij te springen in het bedrijf. Als er extra handen nodig waren, konden ze altijd op hem rekenen. De oom had wel overal zijn eigen kijk op en mening over. In het begin was dat niet zo erg, want ze konden er op een soepele manier mee omgaan. Maar na verloop van jaren begon de houding en eigengereidheid van de oom toch te knellen. Het uitzien naar zijn komst naar de boerderij veranderde langzaam in het uitzien naar zijn vertrek van de boerderij.