Foto: Canva BoerenlevenColumn

‘Weiderecreatie: campers, tentjes en troep’

Doorgeknipt draad, campers in de wei, dat moet dit jaar anders. Maar hoe verander je het gedrag van mensen?

In ons plaatselijke dorpskrantje stond een pittig stuk van de rentmeester. Die bestiert hier een groot landgoed dat sinds corona erg in trek is bij recreanten. Er loopt een rivier doorheen en tijdens de droogte van de afgelopen zomers zakte het waterpeil waardoor aan de zijkant, tussen de kribben, ineens strandjes ontstonden. Die waren permanent bezet maar om erbij te komen, moet je wel eerst door enkele weilanden. Dat gebeurde dan ook.

Bezoekers openden hekken, knipten draad door en reden met auto’s en campers de wei in. Aan de oevers installeerden ze zich met kleedjes, geluidsinstallaties en barbecues. Er waren er zelfs die hun tenten opsloegen en bleven kamperen. Bij vertrek bleef een soort vuilnisbelt achter van blikjes, glas, aluminium vleesschaaltjes en plastic zakken. Het gras was vertrapt, er lag hondenpoep, het draad was kapot en na herstel begon het van voren af aan. Net zo lang tot de zomer voorbij was.

De vrees is dat de situatie zich dit jaar herhaalt. Daarom waarschuwt de rentmeester dat overtreders vanaf nu meteen op de bon gaan. Of de bezoekers die boodschap ook meekrijgen, betwijfel ik. Het zijn meestal mensen ‘van buiten’ zo blijkt, en die lezen het dorpskrantje niet.

Afval laten slingeren

Onderzoek van gedragspsychologen wijst uit dat mensen hun afval niet bewust laten slingeren. Het gaat op de automatische piloot, ze zijn in gedachten met hele andere dingen bezig. Dat zal allemaal wel, maar ik blijf me verbazen. Want zodra er statiegeld op flesjes zit, is die automatische piloot ineens ‘om’ en wordt de troep wel meegenomen.

Voorlichting helpt ook, zeggen diezelfde gedragsrapporten. Kennelijk zijn de informatiebordjes die nu overal staan, dan te subtiel. Die vallen niet op en eerlijk is eerlijk, wie gaat er nou eerst een heel verhaal lezen voor-ie zijn kleedje uitspreidt? Bovendien werkt een verbod niet, mensen doen het vaak toch.

Ooit was er een slogan van de ANWB: ‘Laat niet als dank voor ’t aangenaam verpozen, de eigenaar van ’t bos, de schillen en de dozen.’ Het rijmde lekker en in korte tijd kende iedereen het riedeltje. Zoiets zou je weer moeten hebben; iets dat lekker bekt en als een oorwurm in je hoofd gaat zitten.

Sociale media

Wat volgens mij ook werkt, zijn beelden. Sinds sociale media stevig verankerd zijn in ons dagelijks leven, gaan er meer foto’s rond dan ooit tevoren. Foto’s spreken aan, ze zijn dus een kans. Wat te denken van een groot bord bij het hek met daarop een foto van een droevige koe en daaronder de tekst: ik ga dood als ik jullie afval binnenkrijg. Ruim het alsjeblieft op!

Niemand wil een dierenbeul zijn, het zou zomaar kunnen dat als mensen hierop aangesproken worden, ze hun rommel wel meenemen. Nu nog duidelijk zien te maken dat je niet zomaar het draad doorknipt en in de wei gaat kamperen.

Reacties

  1. De Nederlander is te “slap” opgevoed, mensen klagen als er niet genoeg prullenbakken staan(lekker handig om rommel in te dumpen die je thuis aan de straat zou moeten betalen) hoorde laats van iemand die in Japan was geweest daar zag je bijna geen prullenbakken, en het zag er schoon uit, daar was men opgevoed je rotzooi netjes mee naar huis te nemen.

  2. Sorry voor de zuurheid door ervaring… Verwekkers van tegenwooordig (we mogen niet over ouders spreken m. I.) cohabiteren om het N woord niet te gebruiken te pas en te onpas. Dát kunnen ze wel, ze hebben een super auto een dure ongebruikte keuken en natuurlijk een sopster in huis, een dikke (nodige!) baan met groot huis. Voor opvoeden is geen tijd, nog hebben ze daar enig benul van of intetesse in. Zie hier een al aanwezig groot wereld probleem!! Tegenwoordig zijn alle cq vele kids koning en koningin met korte londjes en zowaar een huis voor de ouders kopend op tv…… De wereld is COMPLEET GEK geworden. Wij willen daarom geen kids meer op onze vakantie stek, nog naar kids roepende ouders dank u. Wij leven naar onze vrije maar respectvolle wat strenge strikte regels van onze ouders, zijn geen last daardoor voor anderen. Zo zou het voor iedereen zou moeten gelden dan was het veel prettiger voor iedereen, arm rijk zwart blank, noem maar op. AlL lives matter, not only black, yellow or white!!! WE ARE ALL HERE ON THIS ONE AND ONLY ARTH TOGETHER.

  3. Het is een kwestie van opvoeding en respect. Als je geen toestemming hebt van de eigenaar blijf je uit het perceel. Hier in Canada is het normaal om de plek waarop je kampeert netjes schoon achter te laten voor wie na je komt. Dat hebben we de kinderen ook zo bijgebracht. Nadat alles is op en ingeladen trek je de sleurhut van de plek af en ga je terug om te kijken om zeker te zijn dat er niks wat er niet hoort achter is gebleven.

Beheer
WP Admin