Wat Hillary kan, kunnen boeren ook

Toen Bill Clinton vreemdging, was zijn vrouw kwaad op de man, maar niet op de president. Boeren hebben ook zo’n intern conflict. Maar er net als Hillary over praten, ho maar.Niemand durft. Dat had ik wel gedacht. Mijn oproep voor vaders, moeders, zoons en dochters om in Boerderij over hun samenwerking te vertellen, is vruchteloos gebleven. “Kennelijk valt er niet veel te vertellen”, reageerde een collega. Maar dat geloof ik niet. Als er ergens veel over te vertellen is, is het over twee kapiteins die samen aan één roer staan.

Alleen wil niemand erover vertellen, simpelweg omdat het zelden een vrolijk verhaal is. Het is vaak een leven vol ergernissen en geforceerd de vrede bewaren. Iedereen weet hoe dat gaat, maar boeren willen liever voor de gek gehouden worden met rooskleurige verhalen dan dat ze de waarheid lezen. En die waarheid is dat het heel wat stuurmanskunst vraagt om met je ouders of kind(eren) samen een bedrijf te besturen.

Dat is toch anders dan samenwerken met mensen die niet je familie zijn. Daar speelt emotie minder een rol. Je kunt het grondig met elkaar oneens zijn, maar je foetert tegen elkaar als collega’s. Je foetert niet tegen je vader of je zoon.
Toen Bill Clinton zijn affaire had met Monica Lewinsky was dat voor zijn vrouw dubbel lastig. Ze zei er later over: “Ik had een intern conflict. Bill is namelijk niet alleen mijn echtgenoot, hij is ook mijn president.” Op de echtgenoot was ze kwaad, op de president niet.

Dat conflict speelt bij boeren ook. Ik blijf proberen het taboe op openheid over dit onderwerp te doorbreken. Als Hillary Clinton openlijk over haar interne conflict kan praten, waarom boeren dan niet?